II SA/Op 37/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie dopuszczenia pojazdu do ruchu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 grudnia 2006 r., D. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy, wydaną po wznowieniu postępowania, decyzję Starosty Prudnickiego z dnia [...], nr [...], o odmowie uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia 21 lutego 2005 r., nr [...] w sprawie rejestracji pojazdu marki OPEL VECTRA 2.0 DTI 16V, numer podwozia [...], numer rejestracyjny [...]. W dniu 22 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał D. T. do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi oraz nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego (zaznaczając iż odpis mogą stanowić uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej), jak również wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały na adres skarżącego wskazany w skardze, w dniu 25 stycznia 2007 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenia odbioru przesyłki. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia od niej wpisu upłynął dnia 1 lutego 2007 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący do chwili wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił braków formalnych skargi, jak również nie uiścił wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga - poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym - winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie, stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., należało wezwać D. T. do podpisania skargi oraz nadesłania brakującego egzemplarza odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Skoro zatem skarżący, pomimo prawidłowego wezwania (doręczenie wezwania dorosłemu domownikowi – matce skarżącego – odpowiadało wymogom art. 72 P.p.s.a.) i pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, do czasu upływu zakreślonego terminu (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia) nie uzupełnił braków formalnych, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie była to jednak jedyna przyczyna odrzucenia skargi. W myśl art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Według przepisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydawanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a. strona skarżąca obowiązana była uiścić w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, tj. do dnia 1 lutego 2007 r. Pomimo prawidłowego wezwania zawierającego pouczenie o skutkach niewykonania obowiązku, do czasu upływu zakreślonego terminu, D. T. nie uiścił wpisu. Przyjąć zatem należało, iż w niniejszej sprawie zachodzi również przesłanka odrzucenia skargi wskazana w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.