II SA/Op 371/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia zawiesić postępowanie. Pismem z dnia 18 września 2009 r., L. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim z dnia [...], nr [...], nakazującą J. i L. S. rozbiórkę wiaty o konstrukcji stalowej, o długości 18,16 m, szerokości 4,80 m i powierzchni zabudowy 87,16 m² zlokalizowanej w P. przy ul. [...], dz. nr [...] i nr [...], k.m. [...]. Skarga wniesiona została dnia 19 września 2009 r., co potwierdza data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na skargę, podnosząc argumenty uzasadniające oddalenie skargi, Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu poinformował Sąd, że dnia 14 września 2009 r. wpłynął do organu wniosek L. S. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, który wraz z aktami przesłany został do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego. Podczas rozprawy, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu dnia 17 grudnia 2009 r., odczytano znajdujące się w aktach administracyjnych pismo skarżącego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia 12 września 2009 r., o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, które wniesione zostało za pośrednictwem Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak również pismo tego organu o przekazaniu wniosku strony według właściwości. Jednocześnie też pełnomocnik strony skarżącej – J. S. – przyznając, że przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego wszczęte zostało postępowanie z wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jako potwierdzenie przedłożyła do akt sprawy pismo tegoż organu z dnia 23 października 2009 r. będące zawiadomieniem o wszczęciu wskazanego postępowania nieważnościowego. Ponadto, w związku ze wszczęciem postępowania nieważnościowego, wniosła o zawieszenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 124 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej P.p.s.a., Sąd zawiesza z urzędu postępowanie, w przypadku o którym mowa w art. 56 P.p.s.a. Przepis art. 56 P.p.s.a. stanowi, iż postępowanie sądowe podlega zawieszeniu w przypadku wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania. Stosownie zatem do art. 124 § 1 pkt 6, w zw. z art. 56 P.p.s.a., Sąd z urzędu zobowiązany jest zawiesić postępowanie w przypadku, gdy przed wniesieniem skargi do sądu, co do zaskarżonego aktu, wszczęte zostało nadzwyczajne postępowanie administracyjne. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została dnia 19 września 2009 r., co potwierdza data nadania przesyłki, zawierającej skargę, do organu. Z akt administracyjnych wynika natomiast, że w dniu 14 września 2009 r. do organu odwoławczego wpłynął, skierowany za jego pośrednictwem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Ponieważ datą wszczęcia postępowania administracyjnego na żądanie strony, jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 K.p.a.), uznać należało, iż postępowanie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wszczęte zostało w dniu 14 września 2009 r., a więc przed wniesieniem skargi do sądu. Stosownie do tego, z uwagi na zaistnienie przesłanki zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 56 P.p.s.a., sąd niezależnie od wniosku strony skarżącej, obowiązany był zawiesić z urzędu postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec zaś tego, na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.