II SA/Op 374/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Pismem z dnia 22 września 2009r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną o odmowie wznowienia postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W terminie wyznaczonym przez Sąd do uiszczenia wpisu, J. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swoje żądanie skarżący podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, albowiem jego jedynym dochodem jest renta ZUS w wysokości 670 zł miesięcznie. Z tego dochodu skarżący, oprócz kosztów bieżącego utrzymania, musi pokryć także koszty alimentów, zasądzonych na rzecz córki. Skarżący podkreślił, iż jest osobą schorowaną, posiadającą orzeczony II stopień inwalidztwa z licznymi schorzeniami, w związku z czym musi ponosić wysokie koszty leczenia (w miesiącu październiku 2009r. jest to koszt rzędu 700,00 zł miesięcznie). Na poparcie konieczności poniesienia kosztów leczenia, skarżący dołączył do akt sprawy kserokopie faktur za leki i pobyt w sanatorium, a także bilety PKP i PKS. Podał, że z uwagi na swoją złą sytuację finansową, zmuszony jest korzystać z przedmiotów i produktów, które znajduje w śmietnikach. W oświadczeniu o stanie majątku podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 35,80 m²; nie wykazał żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. J. K. załączył ponadto do akt sprawy kserokopię odcinka ZUS. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zważono co następuje: Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej. Skarżący występując o zwolnienie od kosztów sądowych, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w powyższym zakresie następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, a więc musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Przy czym, przez uszczerbek dla utrzymania koniecznego należy rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych potrzeb, a więc kosztów wyżywienia, ubrania i zamieszkania. Odnosząc te uwagi do realiów rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należało, że przewidziana przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, w przypadku J. K. została spełniona. Biorąc bowiem pod uwagę sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną strony - tj. niski dochód, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania, prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego, inwalidztwo skarżącego - uznać należało, że uiszczenie kosztów sądowych nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla strony. Z powyższych względów za zasadne należało przyjąć stanowisko, iż skarżącemu należy udzielić prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, na zasadzie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.