II SA/Op 377/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...], przyznającą skarżącemu zasiłek celowy na dofinansowanie zakupu protez dentystycznych (120,00 zł), okularów (100,00 zł), odzieży (40,00 zł) oraz obuwia (40,00 zł) w łącznej wysokości 300,00 zł oraz nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r. tut. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 grudnia 2009 r., po czym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. odrzucił wniesione przez skarżącego w dniu 22 lutego 2010 r. zażalenie na to postanowienie, natomiast postanowieniem z dnia 17 maja 2010 r. Sąd odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na złożenie wniosku z uchybieniem ustawowego terminu. Powyższe postanowienie to stało się prawomocne wobec niewniesienia środków zaskarżenia. W dniu 25 marca 2010 r. R. S. złożył osobiście w Biurze Podawczym tut. Sądu sporządzone odręcznie pismo, zatytułowane "skarga", w którym kwestionował wyrok z dnia 10 grudnia 2009 r. podnosząc, że Sąd dopuścił się naruszenia przepisów, gdyż nie zaprotokołował podczas rozprawy jego wyjaśnień, a w szczególności tych, które dotyczyły stanu jego zdrowia. Ponadto wskazał na uchybienia w działalności Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 P.p.s.a. (tj. sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będącego stroną, jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem) oraz w art. 175 § 3 P.p.s.a. (tj. doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej). Z powyższych regulacji wynika, iż konieczną przesłanką skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie odpisu uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia. Ponadto skarga kasacyjna nie może zostać sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest jednym z podmiotów uprawnionych, wymienionych w w/w przepisach. Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do przyczyn niedopuszczalności skargi kasacyjnej należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 P.p.s.a. Podobnie, brak uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie powołanego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004 r., GZ 25/04, opubl. w: ONSAiwsa z 2005 r., nr 1, poz. 12 i M. Prawn. z 2004 r., nr 15, poz. 1270, a także H. Knysiak – Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wydanie 3, Warszawa 2009, s. 755). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie złożył skutecznie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w związku z tym nie został on sporządzony i doręczony skarżącemu. Już z tego powodu skarga kasacyjna była niedopuszczalna. Poza tym, zawarta w piśmie skarżącego z dnia 25 marca 2010 r. skarga kasacyjna – wbrew wymogowi sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika – została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy uznać należało, że niewyczerpanie przez skarżącego trybu wnoszenia skargi kasacyjnej i sporządzenie jej przez samego skarżącego, który nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej, a w konsekwencji skarga kasacyjna zawarta w piśmie skarżącego z dnia 25 marca 2010 r. podlega odrzuceniu. Z przedstawionych wyżej względów na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. i art. 177 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.