II SA/Op 378/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania do decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...] przyznającej skarżącemu zasiłek celowy na zakup leków w wysokości 35,00 zł i nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Op 378/09 tut. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 grudnia 2009 r. Na powyższe postanowienie w dniu 22 lutego 2010 r. R. S. złożył zażalenie, które postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. zostało odrzucone z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych zażalenia. Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. Sąd odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o uzasadnienie z uchybieniem ustawowego terminu. W dniu 25 marca 2010 r. skarżący złożył w Biurze Podawczym tut. Sądu pismo – sporządzone osobiście – zatytułowane "skarga", w którym podniósł, iż w jego ocenie Sąd dopuścił się naruszenia przepisów bowiem nie zaprotokołował podczas rozprawy w dniu 10 grudnia 2009 r. jego wyjaśnień, a w szczególności dotyczących jego stanu zdrowia. Wskazał również na uchybienia w działalności Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu polegające na wynoszeniu i gubieniu przez jego pracowników określonych dokumentów. Wobec powyższego skarżący wniósł o wyjaśnienie tych nieprawidłowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 P.p.s.a. (tj. sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będącego stroną, jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem) oraz w art. 175 § 3 P.p.s.a. (tj. doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej). Z powyższych regulacji wynika, iż konieczną przesłanką skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie odpisu uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia. Ponadto skarga kasacyjna nie może zostać sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest jednym z podmiotów uprawnionych, wymienionych w w/w przepisach. Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do przyczyn niedopuszczalności skargi kasacyjnej należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 P.p.s.a. Podobnie, brak uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie powołanego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004 r., GZ 25/04, opubl. w: ONSAiwsa z 2005 r., nr 1, poz. 12 i M. Prawn. z 2004 r., nr 15, poz. 1270, a także H. Knysiak – Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wydanie 3, Warszawa 2009, s. 755). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie złożył skutecznie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w związku z tym nie doręczono mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Poza tym skarżący pismem z dnia 25 marca 2010 r. wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, zatem nie zastosował się do wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż niewyczerpanie przez skarżącego trybu wnoszenia skargi kasacyjnej i sporządzenie jej przez samego skarżącego, który nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. powoduje, iż skarga taka jest niedopuszczalna, a w konsekwencji podlega odrzuceniu. Z przedstawionych wyżej względów na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. i 177 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.