II SA/Op 378/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II SA/Op 378/15, w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyrejestrowania pojazdu postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II SA/Op 378/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyrejestrowania pojazdu. W piśmie z dnia 10 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie odpisu ww. wyroku z uzasadnieniem, a nadto wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis wyroku z uzasadnieniem został przesłany skarżącemu, który pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Skarga ta została odrzucona przez tut. Sąd postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowienie radcy prawnego, którym przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Opolu została wyznaczona radca prawny W. P. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik złożył do tut. Sądu opinię z dnia 25 marca 2016 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 29 października 2015 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 kwietnia 2016 r., odpis tej opinii przesłany został skarżącemu wraz informacją o treści art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. [obecnie: Dz. U. z 2016 r., poz. 718]), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przesyłka zawierająca pismo Sądu z dnia 15 kwietnia 2016 r. została doręczone skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2016 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W dniu 20 maja 2016 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), S. K. wniósł do tut. Sądu pismo procesowe z dnia 19 maja 2016 r., w którym wskazał, że składa skargę kasacyjną "na pismo z dn 15 kwietnia 2016 r., dotyczące opinii prawnej z dn 25 marca 2016 r.". W uzasadnieniu podniósł, że nie zgadza się z opinią radcy prawnego, gdyż uważa, że są podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej i przytoczył argumenty odnoszące się do merytorycznej warstwy sprawy dotyczącej wyrejestrowania pojazdu. Ponadto wyjaśnił, że skargę kasacyjną pisze sam, ponieważ nie stać go na wynajęcie innego profesjonalnego pełnomocnika, a zbliża się termin do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 173 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei według art. 175 § 1 i 3 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego; w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego, natomiast w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego. Jak podnosi się w literaturze przedmiotu, dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej należy rozpatrywać w kilku aspektach, w szczególności z punktu widzenia istnienia przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego, podmiotu uprawnionego (legitymowanego) do jej wniesienia, ustawowej dopuszczalności ze względu na rodzaj orzeczenia, zachowania przepisanej prawem formy, przestrzegania wymagania co do przymusu adwokacko-radcowskiego oraz dochowania terminu do jej wniesienia. (por. B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz LEX, Wyd. Wolters Kluwer business, Warszawa 2013 r., s. 579). W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna, zawarta w piśmie skarżącego z dnia 19 maja 2016 r., dotyczy wyroku z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II SA/Op 378/15, a nie - jak to wynika z jej tytułu - pisma Sądu z dnia 15 kwietnia 2016 r. Jest to zatem kolejna skarga kasacyjna, o jakiej mowa w art. 173 P.p.s.a., sporządzona samodzielnie przez skarżącego, który nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w treści art. 175 § 1 - 3 P.p.s.a. Do skargi tej mają zastosowanie przepisy P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną od dnia 15 sierpnia 2015 r. Z uwagi na wynikający z art. 175 P.p.s.a. bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez jednego z fachowych pełnomocników wymienionych w tym przepisie (tzw. przymus adwokacko-radcowski), skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez stronę, która nie posiada wymaganych kwalifikacji, jest niedopuszczalna, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a.. Natomiast wątpliwości co do zasadności odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej przez ustanowionego pełnomocnika, należy kierować do właściwego samorządu radcowskiego. Mając na względzie przedstawione okoliczności, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.