II SA/Op 381/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie skierowania na badania lekarskie postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. J. C. wniósł skargę z dnia 27 czerwca 2011 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie skierowania na badania lekarskie. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że zaskarżone postanowienie z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od skierowania na badanie lekarskie powinno być wyeliminowane z obrotu prawnego, a odwołanie strony należy rozpatrzyć. W związku z tym, Opolski Komendant Wojewódzki - działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wydał postanowienie z dnia 26 lipca 2011 r., nr [...], uchylające zaskarżone postanowienie. Dlatego też organ wniósł o umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym. Na wezwanie tut. Sądu organ w piśmie z dnia 22 września 2011 r. wyjaśnił, że postanowienie z dnia 27 lipca 2011 r. przesłano skarżącemu listem poleconym, który był dwukrotnie awizowany, w związku z czym przyjęto, że zostało skuteczne doręczone. Postanowienie to nie zostało, według informacji organu, zaskarżone przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do wszczęcia postępowania na skutek wniesienia skargi, a zarazem do przeprowadzenia przez Sąd kontroli zaskarżonego aktu, dochodzi z dniem doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Z tym momentem organ administracyjny staje się stroną tego postępowania i ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przesłania do sądu skargi i akt sprawy. Ponadto, z dniem doręczenia skargi organowi powstaje jego uprawnienie do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. Instytucja ta stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną przez prawo możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiono skargę do sądu. Organ może dokonać tego, na zasadzie art. 54 § 3 P.p.s.a., który stanowi samoistną podstawę prawną do przeprowadzenia autokontroli przez organ administracji. Zgodnie bowiem z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis umożliwia organowi administracji ponowną weryfikację swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. W niniejszej sprawie, stosując tryb autokontrolny, Opolski Komendant Wojewódzki Policji uwzględnił w całości skargę strony, uchylając zaskarżone postanowienie. Na ten akt nie wniesiono skargi, zatem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Powyższe oznacza, że postępowanie sądowoadminstracyjne w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 § 1 art. 161 P.p.s.a. (przypadki, które nie mają zastosowania do rozpoznawanej sprawy). W świetle powyższego postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć, na podstawie wskazanego art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z treścią art. 201 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., wobec powyższego orzeczono, jak w punkcie drugim niniejszego postanowienia.