II SA/Op 384/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę. Skarżący T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...], Nr [...]. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę, wniosło o odrzucenie skargi podtrzymując argumentację, która została przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Złożona skarga nie została opłacona i stąd też zarządzeniem z dnia 20 lipca 2010 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Jednocześnie skarżący pouczony został, że wpis sądowy od skargi winien być uiszczony w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, a niedokonanie tej czynności w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie przesłane zostało na adres wskazany w skardze i pod tym adresem, doręczone w dniu 28 lipca 2010 r., za pisemnym pokwitowaniem – B. K. – córce skarżącego, o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 4 sierpnia 2010 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenis Sądu, a to nieuiszczenia w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych. Brak wpisu od skargi, skutkował wezwaniem skarżącego przez Sąd do uiszczenia wymaganego wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, w przypadku niezachowania terminu. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Pismo Sądu zobowiązujące do uiszczenia wpisu od skargi, zostało doręczone skarżącemu do rąk jego córki – B. K. w dniu 28 lipca 2010 r., o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczenia powyższego dokonano, zatem skutecznie, w trybie zastępczym wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, siedmiodniowy termin do uiszczenia żądanego wpisu upłynął, zatem z dniem 4 sierpnia 2010 r., w środę, który to dzień był dniem roboczym. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uiścił należnej opłaty. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.