II SA/Op 386/13
PostanowienieWSA w Opolu2013-12-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo skutecznego doręczenia wezwania do ich uzupełnienia?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca, pomimo skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych (w tym złożenia pełnomocnictwa i odpisów skargi) oraz uiszczenia wpisu sądowego, nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie. Skuteczne doręczenie wezwania następuje również w trybie fikcji doręczenia, zgodnie z art. 73 P.p.s.a., po dwukrotnym awizowaniu pisma.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (przesłanie odpisu skargi, złożenie pełnomocnictwa) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Pomimo dwukrotnego skutecznego doręczenia wezwań w trybie fikcji doręczenia, pełnomocnik nie uzupełnił braków ani nie uiścił wpisu. W związku z tym sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółką jawna J. B., M. B., W. B. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę
Skarżący " [...]" Spółka Jawna, J. B., M. B., W. B., działając przez pełnomocnika adwokata J. B., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia
2 września 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 (pięćset) zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w dwóch egzemplarzach, jak też złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub sądami administracyjnymi w terminie 7 od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania dla pełnomocnika strony skarżącej przesłane zostały na adres podany w skardze, tj. Kancelaria Adwokacka, ul. [...], kod pocztowy [...]. Przesyłka wróciła z adnotacją, że była dwukrotnie awizowana, za pierwszym razem w dniu 6 września 2013 r., za drugim w dniu 16 września 2013 r., o czym zawiadomienie pozostawiono, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki, w drzwiach adresata (por. k. 19 akt sądowych).
Wobec tego, że przesyłka do pełnomocnika została przesłana na adres z podanym nieprawidłowym kodem pocztowym, na zarządzenie Sędziego wysłano ją ponownie. Przesyłka wróciła z adnotacją, że była dwukrotnie awizowana, za pierwszym razem w dniu 28 października 2013 r., za drugim w dniu 5 listopada 2013 r., o czym zawiadomienie pozostawiono, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki, w drzwiach adresata (por. k. 26 akt sądowych).
Pełnomocnik strony skarżącej nie odpowiedział na wezwania Sądu, nie przesłał pełnomocnictwa, nie nadesłał też odpisów skargi, w aktach sprawy brak jest także dowodu uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy, a w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Brak pełnomocnictwa i odpisów skargi, stanowią braki formalne podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.
Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. – uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynosi w niniejszej sprawie 500 zł.
Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, to jest do nadesłania pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i dwóch poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi.
Wezwania te zostały mu skutecznie doręczone w trybie art. 73 P.p.s.a., w dniu 12 listopada 2013 r. Skuteczność doręczania pism sądowych stronie należy oceniać na podstawie przepisów P.p.s.a., Rozdziału 4 – Doręczenia. I tak, w myśl art. 65 § 1 P.p.s.a sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Stosownie zaś do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 P.p.s.a. Doręczenia dokonano pod adres wskazany przez pełnomocnika w skardze, a nie na papierze firmowym, na którym skargę sporządzono, a prawidłowość takiego doręczenia znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (por. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1830/12, dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres strony https://cbois.nsa.gov.pl/cbois.)
Wobec powyższego Sąd przyjął, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu w dniu 28 października 2013 r. i w dniu 5 listopada 2013 r., w dniu 11 listopada 2013 r., licząc 14 dni od dnia pozostawienia w siedzibie pełnomocnika skarżącego pierwszego awizo. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań Sądu, upłynął zatem w dniu 18 listopada 2013 r.
Pomimo upływu terminu strona skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła opisanych braków formalnych skargi, ani też nie uiściła wpisu od skargi. Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i P.p.s.a i art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
W związku z powyższymi ustaleniami, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło