II SA/Op 388/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. G. T. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez G. T. odwołania od decyzji Burmistrza Zdzieszowic z dnia [...], nr [...], odmawiającej przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną, do ukończenia 18 roku życia, wnioskowanego na M. T. Skarga została nadana listem zwykłym w dniu 16 czerwca 2010 r. i wpłynęła do tut. Sądu w dniu 22 czerwca 2010 r., co wynika z daty prezentaty (k. 2 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po zarejestrowaniu skargi pod numerem II Og 116/10, w wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 czerwca 2010 r., w tym samym dniu przesłał skargę za pośrednictwem poczty - według właściwości - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu celem nadania jej biegu. Powyższa przesyłka doręczona została do rąk uprawnionego pracownika organu w dniu 23 czerwca 2010 r., co wynika adnotacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi, bowiem skarżone postanowienie zostało odebrane przez G. T. w dniu 4 maja 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał 4 czerwca 2010 r. Tymczasem skarga nadana została przez skarżącą listem zwykłym w dniu 16 czerwca 2010 r., a więc z dwunastodniowym opóźnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy spełnione zostały niezbędne warunki dopuszczalności skargi. Jednym z nich jest wniesienie skargi z zachowaniem wymaganego terminu. Dokonując oceny dopuszczalności skargi G. T. pod wyżej wskazanym kątem należało mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w danej sprawie oraz, że według art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Pierwszy z powołanych przepisów, określając termin do wniesienia skargi, formułuje początek jego biegu w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia (m.in. postanowienia) w sprawie. Początkową datą wskazanego terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 K.c. w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym stronie zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Natomiast wynikająca z art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (albo niewłaściwy organ administracji publicznej), pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam orzecznictwo). Powyższe oznacza, że po otrzymaniu rozstrzygnięcia strona postępowania ma trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie skargi na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Jeżeli zamiast tego strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu, który następnie skargę tę przekaże do właściwego organu pocztą albo przez uprawnionego pracownika celem nadania jej biegu, to termin do wniesienia skargi zachowany będzie jedynie wówczas, gdy sąd otrzymaną skargę zdoła nadać na adres organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. W niniejszej sprawie, jak wynika z materiału dokumentacyjnego, zaskarżone postanowienie doręczone zostało przedstawicielowi ustawowemu małoletniej M. T., a mianowicie jej matce G. T. w dniu 4 maja 2010 r. Doręczenie to należy uznać za skuteczne, bowiem zgodnie z art. 40 § 1 K.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Wobec powyższego, skoro zaskarżone postanowienie zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wnoszenia skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 maja 2010 r., ustawowy termin do złożenia skargi upływał w dniu 3 czerwca 2010 r. (czwartek - Święto Bożego Ciała). Zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy, zatem ostatni dzień do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał w dniu 4 czerwca 2010 r. Tymczasem do przekazania skargi przez Sąd organowi doszło w dniu 22 czerwca 2010 r., a więc wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Dodatkowo należy odnotować, że skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 22 czerwca 2010 r., czyli już po terminie do jej wniesienia, wobec czego nie było możliwe przekazanie jej organowi przez Sąd z zachowaniem ustawowego terminu. W tych okolicznościach znajduje zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z powyższych przyczyn postanowiono, jak w sentencji.