II SA/Op 388/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 7 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia 13 lipca 2016 r., działający w imieniu Z. P. – adwokat A. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 7 czerwca 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej, w wysokości 40.689,73 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu w Opolu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 11 sierpnia 2016 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 1.221 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Kancelarii pełnomocnika i pod tym adresem doręczone w dniu 23 sierpnia 2016 r. upoważnionemu pracownikowi, co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k-15 akt sądowych). W aktach sprawy brak dowodu potwierdzającego uiszczenie wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), według którego wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Ustalony na tej podstawie wpis od skargi na decyzję dotyczącą ustalenia nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w kwocie 40.689,73 zł wynosi zatem 1.221 zł. Zarządzenie Sądu z dnia 11 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w powyższej wysokości, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 sierpnia 2016 r., do rąk pracownika jego Kancelarii. Doręczenie to należy uznać za skuteczne, dokonane w trybie art. 72 § 2 P.p.s.a., według którego jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął zatem bieg dnia 24 sierpnia 2016 r., a skończył w dniu 30 sierpnia 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 30 sierpnia 2016 r. W zakreślonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. W tych okolicznościach sprawy, wobec nieskutecznego wniesienia skargi, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podlegał rozpoznaniu. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako nieopłaconą, co orzekł jak w sentencji.