II SA/Op 389/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia 1. ustanowić skarżącemu adwokata, 2. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 6 października 2009r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o anulowaniu czynności materialno – technicznej rejestracji zameldowania skarżącego na pobyt stały. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2009r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a w dniu 4 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę K. K. W dniu 30 marca 2010r. wpłynął do Sądu ponowny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, a także o ustanowienie adwokata z urzędu, który to wniosek na wezwanie referendarza, został złożony na stosownym, urzędowym formularzu. Uzasadniając prośbę skarżący wskazał na swoje prawo do mieszkania zastępczego. W dalszej części wniosku podał, że obecnie przebywa w zakładzie karnym, a w oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, skarżący nie wykazał innych osób tworzących z nim wspólne gospodarstwo domowe, a także nie wykazał posiadania majątku i dodatkowych źródeł dochodu. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dale w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 4 "P.p.s.a.", strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. K. K. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym został zwolniony prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2009r. od kosztów sądowych. Zwolnienie powyższe obejmowało całość kosztów sądowych, w tym koszty związane z ewentualnym wniesieniem skargi kasacyjnej, czyli wpis od tejże skargi. Skoro więc skarżący został już zwolniony z tego obowiązku, postępowanie z ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postępowanie to podlegało umorzeniu. Wniosek K. K. o przyznanie prawa pomocy obejmujący ustanowienie adwokata z urzędu, należało natomiast uwzględnić. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, czyli że spełnia przesłanki art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. warunkujące przyznanie pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności fakt braku dochodów, majątku i oszczędności, należało bowiem uznać, iż skarżący nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów wynajęcia profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.