II SA/Op 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na rozstrzygnięcie Komisji Rewizyjnej Koła Łowieckiego nr [...] "A" w [...] z dnia 14 listopada 2014 r. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. G. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, pismem z dnia 22 listopada 2014 r., skargę na rozstrzygnięcie Komisji Rewizyjnej Koła Łowieckiego nr [...] "A" w [...] zawarte w piśmie z dnia 14 listopada 2014 r., którym odmówiono udzielenia, na wniosek skarżącego z dnia 20 października 2014 r., informacji publicznej i przesłania żądanych dokumentów. Skarżący domagał się ponadto zobowiązania Komisji Rewizyjnej ww. Koła Łowieckiego w terminie 14 dni, do udzielenia odpowiedzi na zadane przez niego pytania i przesłania potwierdzonych kopii żądanych dokumentów, a także zobowiązania do ukarania dyscyplinarnego członka zarządu koła winnego odmowy udzielenia informacji publicznej oraz przesłania dokumentów. W odpowiedzi na skargę Komisja Rewizyjna Koła Łowieckiego nr [...] w [...] wniosła o oddalenie skargi z uwagi na fakt, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, ani nie dotyczy organu władzy publicznej. W ocenie Komisji. żądania skarżącego nie znajdują także podstaw w przepisach prawa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 stycznia 2015 r., skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez określenie, czy wnosi skargę na akt wydany w sprawie z wniosku z dnia 20 października 2014 r., czy jest to skarga na bezczynność organu w tej sprawie. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący pismem z dnia 23 stycznia 2015 r. wyjaśnił, że wniósł skargę na akt wydany w sprawie, to jest pismo Zarządu Koła Łowieckiego nr [...] "A" z dnia 14 listopada 2014 r., w którym odmówiono mu udzielenia informacji publicznej i przesłania żądanych dokumentów. Następnie, skarżący został wezwany w terminie 7 dni, do wykazania czy wyczerpał środki zaskarżenia polegające na wystąpieniu do zaskarżonego podmiotu, w trybie art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o ponowne rozpatrzenie sprawy, załatwionej pismem zaskarżonego podmiotu z dnia 14 listopada 2014 r. Wezwanie zawierało pouczenie, że jego niewykonanie w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 2 lutego 2015 r., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Odnosząc się do niego, skarżący pismem z dnia 6 lutego 2015 r. oświadczył, że nie wzywał zaskarżonego podmiotu w trybie art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Sąd badając z urzędu dopuszczalność skargi, ustala w pierwszej kolejności czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Ocena dopuszczalności skargi polega także na zbadaniu, czy w sprawie został zachowany właściwy tryb jej wniesienia, do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy z kolei rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący zakwestionował odmowę udostępnienia przez Koło Łowieckie "A" informacji publicznej, która to odmowa została wyrażona w piśmie z dnia 14 listopada 2014 r. Zastosowanie w tym przypadku mają zatem przepisy ustawy z dnia 6 listopada 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2014 r. poz. 782, z późn. zm.) i jej art. 17 ust. 1 i 2, stosownie do którego, w przypadku odmowy udostępniania informacji publicznej przez podmiot nie będący organem władzy publicznej, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić jedynie po wystąpieniu przez stronę do tego podmiotu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, co powinno nastąpić przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Poza sporem w sprawie jest, że Koło Łowieckie nr [...] "A" w [...] nie jest organem władzy publicznej. Wobec powyższego, skoro przedmiotem skargi w sprawie jest wyłącznie odmowa udostępnienia informacji publicznej, wobec której strona nie złożyła przysługującego jej zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o informacji publicznej, środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Kontrola przez Sąd legalności zaskarżonej odmowy, byłaby bowiem dopuszczalna dopiero w przypadku wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i zaskarżenia wydanego w następstwie powyższej czynności rozstrzygnięcia przez Koło Łowieckie. W tym stanie sprawy, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3