II SA/Op 401/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu P. J. kwotę 324 zł (słownie: trzysta dwadzieścia cztery złote), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 maja 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza Ozimka odmawiające przyznania pracodawcy P. J. Usługi Budowlane [...] ul. [...], [...], dofinansowania kosztów kształcenia pracownika. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 września 2013 r., wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W terminie wyznaczonym przez Sąd do dokonania ww. czynności, skarżący w piśmie z dnia 30 września 2013 r. oświadczył, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 8.081 zł. Na skutek powyższego wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni, wpisu od skargi w wysokości 324 zł. Wezwanie zawierało także pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie wyznaczonym przez Sąd skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie powyższe doręczono skarżącemu do rąk jego matki A. J., w dniu 7 października 2013 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por.: k-13 akt sądowych). Z wyciągu bankowego z dnia 17 października 2013 r., znajdującego się w aktach sprawy wynika, że P. J. za pośrednictwem [...] dokonał transakcji opłacenia wpisu w wysokości 324 zł, z datą obciążenia: 2013-10-16 (por.: k-14 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i jeżeli wysokość ta wynosi do 10.000, to wpis stanowi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Stosownie natomiast do art. 219 § 2 zdanie 2 P.p.s.a., końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. W ten sposób ustalony wpis od skargi, wynosi zatem w niniejszej sprawie – 324 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości zostało dokonane w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 2 P.p.s.a., do rąk matki P. J., będącej dorosłym domownikiem. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Tym samym należało uznać, że pismo Sądu zobowiązujące do dokonania wpisu zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 7 października 2013 r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin do wykonania powyższego obowiązku upłynął zatem w dniu 14 października 2013 r. Z potwierdzenia wyciągu bankowego wynika natomiast, że opłacenia wpisu dokonano dopiero w dniu 16 października 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skoro należny wpis nie został uiszczony w terminie, pomimo wezwania oraz pouczenia o skutku braku uiszczenia wpisu w terminie, to uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego skargę należało odrzucić, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie o zwrocie kwoty 324 zł, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.