II SA/Op 401/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu do 18 % alkoholu postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) odrzucić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Działająca w imieniu skarżącej E. W. – W. W., wniosła w dniu 5 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 marca 2015 r., nr [...], w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu do 18 % alkoholu. Do skargi W. W. dołączyła kserokopię pełnomocnictwa z dnia 12 grudnia 2005 r., z którego wynika umocowanie do załatwiania przez nią w imieniu skarżącej, wszelkich formalności związanych z rozpoczęciem działalności gospodarczej oraz reprezentowania jej przed urzędem skarbowym i we wszystkich sprawach podatkowych. W wykonaniu zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 10 września 2015 r., wezwano W. W. do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, bądź przez podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez stronę skarżącą. Wezwano także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe przesłano do W. W. dwukrotnie. Pierwszy raz na adres jej zamieszkania, tj. ul. [...], [...]-[...] [...], jednakże w tym przypadku przesyłka pocztowa została po dwukrotnym awizowaniu, zwrócona do Sądu. Ponownego doręczenia dokonano na adres W. W. wskazany w skardze, jednocześnie będący adresem prowadzenia przez W. W. i jej córkę E. W., działalności gospodarczej w formie sklepu, tj. na adres: ul. [...], [...]-[...] [...]. Drugie z przywołanych wezwań, zostało doręczone W. W. w dniu 29 października 2015 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki (k - 24 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, nadesłano do tut. Sądu jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy W. W., złożony na druku właściwym w postępowaniu przed sądami cywilnymi. Sąd, mając na uwadze, że W. W. nie wykazała umocowana do działania w imieniu swojej córki E. W., wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi przez złożenie własnoręcznie podpisanej skargi bądź złożenie podpisanego egzemplarza skargi wraz z jej odpisem, skierował w dniu 12 listopada 2015 r., do E. W. W wezwaniu tym zawarto pouczenie, że niewykonanie żądanej czynności w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie o podanej treści, zostało doręczone pod adres: ul. [...], [...]-[...] [...], w dniu 23 listopada 2015 r., do rąk J. S., podającej się za dorosłego domownika E. W. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwanie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 stycznia 2016 r., ponownie wezwano skarżącą E. W. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie własnoręcznie podpisanej skargi bądź złożenie podpisanego egzemplarza skargi wraz z jej odpisem, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Tym razem wezwania zostały przesłane na adres zamieszkania skarżącej, tj. ul. [...], [...]-[...] [...] i zawierały pouczenie, że niedokonanie żądanych przez Sąd czynności w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania z dnia 11 stycznia 2016 r. zostały doręczone osobiście E. W. w dniu 18 stycznia 2016 r., co wynika z adnotacji i podpisu złożonych na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k - 43 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, braki formalne skargi i braki fiskalne skargi, nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę E. W. należało odrzucić. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. ), zwanej "P.p.s.a.", określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, że skarga – poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym – winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 przywołanego przepisu, pismo winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, przy czym jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, to w myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma winno być dołączone również pełnomocnictwo. Obowiązek pełnomocnika w tym zakresie określony został w art. 37 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie zatem do art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna być podpisana przez uprawnioną osobę. Jeżeli jest wniesiona przez pełnomocnika działającego w imieniu skarżącego, to zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. dołączyć do niej należy pełnomocnictwo. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem skarżącego przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie nieuzupełnienia braków formalnych skargi, bądź uzupełnienia ich po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również, stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193, z późn. zm.), wynosi w niniejszej sprawie 500 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia wówczas skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie w imieniu skarżącej E. W., przez W. W. nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 § 3 P.p.s.a, co spowodowało wezwanie pełnomocnika – W. W. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni, braków formalnych skargi. Dostrzec należy, że wymogu określonego w art. 46 § 3 P.p.s.a. nie spełniała załączona do skargi kserokopia pełnomocnictwa z dnia 12 grudnia 2005 r. Swym zakresem nie obejmowało ono bowiem upoważnienia dla W. W., do działania w sprawie sądowoadministracyjnej w imieniu skarżącej. Tym samym pełnomocnictwo to nie wywoływało skutków w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. Pomimo, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone W. W. w dniu 29 października 2015 r., to nie przesłała ona pełnomocnictwa do działania przed tut. Sądem, w imieniu skarżącej. Wobec powyższego, na skutek zarządzenia z dnia 11 stycznia 2016 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że żądanych przez Sąd czynności należy dokonać w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały osobiście skarżącej w dniu 18 stycznia 2016 r., a fakt ten potwierdziła E. W. własnoręcznym podpisem. Wobec tego, termin do wykonania wezwań rozpoczął bieg w dniu 19 stycznia 2016 r. i upłynął z dniem 25 stycznia 2016 r. (poniedziałek). Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, ani też nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi, z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych oraz z powodu jej nieopłacenia. Wobec tego, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. Rozstrzygając kwestię złożonego w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że został on wniesiony przez pełnomocnika, który nie wykazał swych uprawnień do reprezentowania strony skarżącej. Wnioskowi temu nie można było zatem nadać dalszego biegu. Omawiany wniosek należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i 243 § 1 P.p.s.a., jako niedopuszczalny. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinna bowiem złożyć strona lub jej pełnomocnik, natomiast w niniejszej sprawie pełnomocnik składający wniosek nie wykazał umocowania do działania w imieniu strony. Sama skarżąca nie złożyła z kolei samodzielnie wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie podjęła czynności zmierzających do skutecznego złożenia skargi, pomimo wezwania Sądu w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił o odrzuceniu skargi i złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.