II SA/Op 406/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o sprostowanie decyzji w sprawie jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 28 czerwca 2018 r., nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Opolu, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji z dnia 30 marca 2018 r. o odmowie wypłacenia J. T., jednorazowego odszkodowania przysługującego, jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby. J. T. pismem z dnia 17 lipca 2018 r., wniósł m.in. o dokonanie sprostowania w trybie art. 111 ust. 1 K.p.a. pouczenia od opisanej decyzji. Na skutek powyższego, Komendant Wojewódzki Policji w Opolu uznając za zasadne żądanie ww., pismem z dnia 7 sierpnia 2018 r., nr [...] przekazał akta administracyjne sprawy Komendantowi Miejskiemu Policji w Opolu, w celu podjęcia dalszych czynności zmierzających do sprostowania pouczenia zawartego w decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia 30 marca 2018 r., nr [...] i prawidłowego wskazania przysługujących uprawnień stronie. Pismem z dnia 23 sierpnia 2018 r. J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 sierpnia 2018 r., nr [...], kierowane do Komendanta Miejskiego Policji w Opolu, do którego załączono kserokopię pisma skarżącego z dnia 17 lipca 2018 r., w sprawie sprostowania pouczenia w decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 28 czerwca 2018 r. w przedmiocie jednorazowego odszkodowania. Skarga została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 405/18. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 października 2018 r., działającego na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 405/18, tj. sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Opolu z dnia 20 sierpnia 2018 r., nr [...] – sprawę ze skargi J. T. czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 sierpnia 2018 r., oznaczoną nr [...]. Sprawa na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 sierpnia 2018 r., oznaczona nr [...]., została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 406/18 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu wniósł o odrzucenie skargi w sprawie II SA/Op 406/18, jako niepodlegającej właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Ponadto, w świetle przepisów P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a P.p.s.a.), w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę stosując środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4). Przedmiot rozpoznawanej skargi nie należy do żadnej z wymienionych kategorii spraw. Zaskarżone pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 sierpnia 2018 r., nr [...], stanowi czynność przekazania akt sprawy w celu podjęcia dalszych czynności w trybie art. 111 K.p.a., zmierzających do sprostowania pouczenia zawartego w decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia 30 marca 2018 r., nr [...] i prawidłowego wskazania przysługujących uprawnień stronie. Zgodnie z art. 111 § 1 K.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (art. 111 § 1a K.p.a.). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b K.p.a.). Na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji (co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego) nie służy zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 875/07, LEX nr 505244). Mając na względzie przywołane przepisy regulujące dokonywanie sprostowania decyzji w trybie art. 111 § 1 K.p.a., uznać należało, że czynność będąca przedmiotem skargi przekazująca akta sprawy do organu I instancji, jako czynność materialno-techniczna, pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 P.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie posiada także cech charakterystycznych dla form prawnych wymienionych we wskazanym art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a mianowicie nie ma charakteru władczego, bowiem bezpośrednio nie kształtuje w sposób jednostronny praw i obowiązków strony skarżącej. Nie można zatem jej uznać za akt o charakterze zewnętrznym, obejmujący władcze działanie organu z zakresu administracji publicznej. Wskazać bowiem trzeba, że aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 P.p.s.a., jest indywidualny akt lub czynność o charakterze władczym, rozstrzygający o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki (por.: postanowienie NSA z dnia 24 marca 1998 r., sygn. II SA 1155/97 - publ. ONSA nr 2 z 1999 r., poz.51). Akt lub czynność musi zatem ustalać, stwierdzać bądź potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. Musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (bądź ich odmową), a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por.: postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 558/17, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem czynność ta nie podlega zaskarżeniu, to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało odrzucić skargę, co Sąd orzekł jak w sentencji.