II SA/Op 409/09

PostanowienieWSA w Opolu2009-11-30

Skład orzekający: Krzysztof Bogusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli sprawa objęta tą skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W przypadku stwierdzenia tożsamości podmiotowej i przedmiotowej sprawy, która została już prawomocnie osądzona, występuje powaga rzeczy osądzonej (res iudicata), co skutkuje koniecznością odrzucenia kolejnej skargi.
Stan faktyczny
Małoletni M. J. i J. J. (reprezentowani przez A. H.) wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej. Skarga ta dotyczyła decyzji, która była już przedmiotem wcześniejszego postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 lipca 2006 r. oddalającym skargę w podobnej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniego M. J. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie II SA/Op 262/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę A. H. działającej imieniem dzieci M. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej. Wyrok Sądu jest prawomocny od dnia 12 września 2006 r. W tamtej sprawie administracyjnej decyzją z dnia [...] Dyrektor Ośrodka Integracji i Pomocy Społecznej w Ozimku, działając na podstawie art. 2 pkt 5 i 7 oraz art. 7, 8, 10 i 29 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej ( Dz. U. nr 86, poz. 732 ze zm.) i na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie wzoru wniosku o ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej oraz odpowiednich zaświadczeń (Dz. U. nr 105, poz. 822) odmówił skarżącej A. H. przyznania zaliczki alimentacyjnej, wskazując w uzasadnieniu, że nie spełnia ona kryteriów umożliwiających przyznanie zaliczki na dzieci z pierwszego małżeństwa tj. M. J. i J. J. W szczególności zwrócono uwagę na to, że A. H. wyszła ponownie zamąż i nie spełnia ustawowej definicji osoby samotnie wychowującej dziecko. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, która wskazywała, że w jej ocenie podstawą przyznania zaliczki alimentacyjnej na dwoje małoletnich dzieci z poprzedniego małżeństwa powinien być przepis art. 29 ustawy, albowiem poprzednio złożyła do sądu pozew o rozwód z byłym mężem, a przepis ten wcale nie wymaga, aby pozew rozwodowy, o którym mowa w tym przepisie, koniecznie musiał dotyczyć ostatniego małżeństwa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu skorygowało rozstrzygnięcie organu I instancji w ten sposób, że w sentencji decyzji wpisano jako osoby uprawnione J. J. i M. J., pozostawiając orzeczenie o odmowie przyznania na rzecz tych osób zaliczki alimentacyjnej. W skardze datowanej 29 września 2009 r. A. H. działając imieniem małoletniego syna M. J. i pełnoletniej córki J. J. wniosła między innymi "o zbadanie zgodności z prawem decyzji z dnia [...] nr [...] oraz jej uchylenie w całości". Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego skargę w tej części wyłączono ze sprawy II SA/Op 394/09, w której A. H. także działając imieniem dzieci skarży decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z [...] nr [...]. Sprawa o sygn. II SA/Op 394/09 będzie przedmiotem odrębnego rozpoznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. J. i J. J. z dnia 29 września 2009 r. w zakresie w jakim dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać między innymi wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Z kolei w myśl § 3 tego artykułu, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt, lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Bez wątpienia zamiarem A. H. działającej imieniem małoletniego M. J. i jako pełnomocnik J. J. było zaskarżenie skargą datowaną 29 września 2009 r. także decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...]. Skarga w tej części musiała jednak ulec odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wynika z akt sprawy sądowej II SA/Op 262/06 decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] była przedmiotem zaskarżenia o jakim mowa w art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 lipca 2006 r. oddalający skargę jest prawomocny od dnia 12 września 2006 r. Oznacza to, że w odniesieniu do tej sprawy administracyjnej istnieje powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). W szczególności istnieje między tamtą sprawą objętą skargą II SA/Op 262/06, a obecną skargą tożsamość podmiotowa skarżących i organu oraz tożsamy jest także przedmiot postępowania. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło