II SA/Op 409/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk - spr. Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 15 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 15 czerwca 2011 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 28 lutego 2011 r., nr [...], wymierzającą karę pieniężną w kwocie 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) - art. 6 ust. 1, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 2 pkt 2, art. 129 ust. 2. Decyzji skarżonej zarzucono - oprócz naruszenia przepisów prawa procesowego z Ordynacji podatkowej - obrazę przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę wydania kwestionowanych rozstrzygnięć w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Zdaniem Spółki, organy orzekające w tej sprawie bezpodstawnie przyjęły, że urządzenie o nazwie [...] o numerze [...] jest automatem do gry podlegającym przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. W skardze zawarto również wniosek o przyznanie Spółce prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych w całości. Jednocześnie wniesiono o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Powyższe wnioski zostały rozpoznane odrębnymi postanowieniami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r., pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o rozważenie celowości zawieszenia postępowania z urzędu, z uwagi na fakt, że przed Trybunałem Sprawiedliwości zawisło postępowanie dotyczące pytań prejudycjalnych skierowanych przez WSA w Gdańsku związanych z koniecznością notyfikacji przez Komisję projektu ustawy o grach hazardowych. Jednocześnie uznał, że zachodzi konieczność zawieszenia z tego względu, że toczy się postępowanie karno-skarbowe związane z przedmiotowym urządzeniem. Niezależnie od powyższego, urzędowo Sądowi jest wiadome, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Ponadto odnotować można, że w zakresie konieczności notyfikacji przez Komisję w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE przepisów ustawy o grach hazardowych, WSA w Gdańsku wystąpił z pytaniami prejudycjalnymi jeszcze w dwóch innych sprawach o sygn. akt: III SA/Gd 262/10 i III SA/Gd 261/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012 r., poz.. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W świetle powyższej regulacji prawnej należy uznać, że wystąpienie przez WSA w Gdańsku z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w cytowanym art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Powtórzyć więc jeszcze raz przyjdzie, że problem prawny występujący w przedstawionym pytaniu prejudycjalnym jest adekwatny do problemu prawnego występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, dlatego jej zakończenie będzie zależeć od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości. W tych okolicznościach uznać należy, że rozstrzygnięcie, jakie zapadnie w sprawie III SA/Gd 352/10, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.