II SA/Op 412/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 7 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia z dnia 7 czerwca 2016 r., nr [...], wymierzającą Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, w kwocie 12.000 zł Wraz ze skargą Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu odmówił przyznania prawa pomocy. Z uwagi na wniesienie przez Spółkę sprzeciwu od opisanego orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2017 r., posiadającym cechy prawomocności, utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 22 listopada 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych w całości. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r. skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 400 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Spółki i pod tym adresem doręczone w dniu 2 lutego 2017 r. upoważnionemu pracownikowi, co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k-104 akt sądowych). W aktach sprawy brak dowodu uiszczenia przez Spółkę wymaganej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, ze zm.), według którego wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Ustalony na tej podstawie wpis od skargi na decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł wynosi zatem 400 zł. Zarządzenie Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w powyższej wysokości zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 2 lutego 2017 r., do rąk jej pracownika. Doręczenie to należy uznać za skutecznie dokonane w trybie art. 72 § 2 P.p.s.a., według którego jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 3 lutego 2017 r. i upłynął z dniem 10 lutego 2017 r. W zakreślonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.