II SA/Op 412/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 4 lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odrzucić skargę. K. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 4 lipca 2018 r., nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Zarządzeniem z dnia 17 września 2018 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja sądowa zawierają powyższe wezwanie, została awizowana wobec nieobecności adresata w mieszkaniu – w dniu 20 września 2018 r., a powtórnie – w dniu 28 września 2018 r. Następnie została zwrócona w dniu 8 października 2018 r. do tut. Sądu, z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie." W sprawie nie uiszczono żądanego wpisu od skargi, co wynika z akt sprawy, a w szczególności z zapisku urzędowego, znajdującego się w aktach sprawy (por. k-44 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), ustalający wpis w sprawie w wysokości 200 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu w podanej wyżej wysokości zostało skierowane do skarżącej, na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 17 września 2018 r. Wezwanie to przesłano drogą pocztową na adres skarżącej. Zasadą wynikającą z art. 65 § 1 P.p.s.a. jest bowiem, że sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481, z późn. zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jednakże w razie niemożności doręczenia korespondencji w podany sposób, to wówczas mają zastosowanie postanowienia art. 73 § 1 P.p.s.a., w takim przypadku pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Wobec powyższego, doręczenie korespondencji sądowej w sprawie uznać należało za skuteczne, bowiem przesyłka została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej oraz była dwukrotnie awizowana w dniach: 20 września 2018 r. i 28 września 2018 r. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi uznać zatem należało dzień 4 października 2018 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął natomiast w dniu 11 października 2018 r. Pomimo upływu ww. terminu, w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi. Brak spełnienia powyższych warunków fiskalnych dopuszczalności skargi musiał w konsekwencji skutkować jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.