II SA/Op 413/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia umorzyć postępowanie Przedmiotem skargi wniesionej przez J. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...]., nr [...] uchylająca w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...], w sprawie odmowy przyznania pomocy materialnej w formie stypendium szkolnego dla ucznia J. W., i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawą uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] było – według organu odwoławczego – uchybienie m.in. przepisom art. 90 d ust. 7 i 8 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) i art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. 2004 Nr 64, poz. 593 ze zm.), przy określeniu dochodu strony. W szczególności organ II instancji przyjął, że Prezydent Miasta [...] przed wydaniem decyzji nie poczynił wszystkich istotnych ustaleń dla właściwego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Podniesiono, że w toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji w sposób nie budzący wątpliwości ustali wysokość dochodu na jedną osobę w rodzinie uczennicy J. W., a w przypadku spełniania przez nią warunku osiągnięcia dochodu w rodzinie niższego niż kwota 351 zł przyzna pomoc materialną w formie stypendium szkolnego zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o systemie oświaty oraz zasadami przyjętymi przez Radę Miasta [...] w uchwale nr [...] z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych w O. Decyzja organu odwoławczego została doręczona matce skarżącej, M. W., która wniosła odwołanie w dniu 23 stycznia 2007 r. J. W. urodziła się w dniu 30 grudnia 1988 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji z dnia [...]. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. zaznaczyło, że z urzędu wszczęto postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...], zaskarżonej przez J. W. W piśmie procesowym z dnia 16 października 2007 r. organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", podnosząc, że w wyniku przeprowadzenia postępowania nadzwyczajnego, ostateczną decyzją z dnia 12 września 2007 r., nr [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. stwierdzono nieważność decyzji z dnia [...], nr [...]. Podstawą stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu była okoliczność, że stroną postępowania od 30 grudnia 2006 r. była J. W. Wcześniej wniosek mogła złożyć jej matka M. W., gdyż do daty uzyskania przez córkę pełnoletności była jej ustawowym przedstawicielem. Błędne określenie strony postępowania i rozpoznanie odwołania M. W. bez uprzedniego wezwania jej o pełnomocnictwo od córki, uznał organ odwoławczy za uchybienie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt. 4 K.p.a., skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji. Odpis pisma procesowego organu z dnia 16 października 2007 r. doręczono skarżącej, lecz nie zajęła ona w tej mierze żadnego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m.innymi, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy sądowoadministracyjnej przez jej rozstrzygnięcie co do istoty. Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 15 maja 2007 r. oznacza jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Ta eliminacja następuje z datą wsteczną (ex tunc). Stwierdzając nieważność decyzji organ administracji wprowadził stan braku przedmiotu postępowania sądowego. Zaskarżony akt, pozostający w obrocie w dniu wniesienia skargi, przestał prawnie istnieć. Zachodzą zatem w sprawie przesłanki do zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. . Ubocznie już tylko można stronie skarżącej wskazać, że w konsekwencji wydania ostatecznej decyzji stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...], organ odwoławczy wyda kolejny akt administracyjny, przy czym wcześniej podejmie odpowiednie czynności procesowe, wynikające z faktu wniesienia tego pisma przez matkę skarżącej. Czynności te zapowiadała zresztą już decyzja organu odwoławczego z dnia 12 września 2007 r. ( in fine uzasadnienia). Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak wyżej.