II SA/Op 413/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na uchwałę Rady Miejskiej w Grodkowie z dnia 22 marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego postanawia: odrzucić skargę. Działający w imieniu Stowarzyszenia A, określający się jako członek Zarządu Stowarzyszenia – J. C., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Grodkowie z dnia 22 marca 2017 r., Nr [...], w sprawie dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 16 sierpnia 2017 r., wezwano stronę skarżącą – do rąk J. C., do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wykazanie – stosownie do art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że osoba podpisująca skargę jest umocowana do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia i w tym celu przestawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie, np. odpisu z KRS. Wezwano także J. C. w terminie 7 dni, do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 4 września 2017 r. do rąk J. C., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach sprawy (k. 65 akt sądowych). W dniu 11 września 2017 r., przesłano za pośrednictwem poczty, Statut Stowarzyszenia oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie złożyła natomiast żądanego dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu Stowarzyszenia. Postanowieniem z dnia 13 października 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy, powołując się na art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Za podstawę do uznania, że skarga jest oczywiście bezzasadna Sąd uznał okoliczność nie uzupełnienia przez Stowarzyszenie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stosownie do wymagań przepisu szczególnego, oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Niedochowanie wymogów stanowi o brakach formalnych skargi, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W takim przypadku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 P.p.s.a., na mocy którego przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie. W razie nieuzupełnienia braków formalnych skargi, bądź uzupełnienia ich po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca skargę jest umocowana do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie, np. wypisu z KRS-u. Wezwanie to doręczone zostało skutecznie w dniu 4 września 2017 r., do rąk J. C., który złożył w imieniu Stowarzyszenia skargę. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w niniejszej sprawie, w dniu 11 września 2017 r. Strona skarżąca w wyznaczonym terminie przesłała jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie doręczyła jednak dokumentu potwierdzającego umocowanie dla J. C. do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia. Takie działanie skarżącej nie mogło być uznane za wykonanie wezwania Sądu. Zauważyć bowiem należy, że stosownie do art. 28 § 1 w związku z art. 29 P.p.s.a., osoby prawne (a do takich należy skarżące Stowarzyszenie – por. Statut, k:6 akt sądowych) dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 P.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest niewątpliwie odpis z KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego został wezwany występujący w imieniu Stowarzyszenia – J. C., a który to odpis do akt sprawy nie został złożony. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i w sytuacji, gdy strona nie uzupełni go w terminie, Sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie przywołanego art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.