II SA/Op 414/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na uchwałę Rady Gminy Turawa z dnia 9 marca 2007 r., Nr V/32/2007 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. A. L., zwany dalej również skarżącym, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego M. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Turawa z dnia 9 marca 2007 r., Nr V/32/2007, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 29 października 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz wykazanie, że przed wniesieniem skargi skarżący wyczerpał tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą i w tym celu nadesłania wystosowanego do organu wezwania wraz z potwierdzeniem daty jego wniesienia. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 300 zł. Opisane wezwania zawierały pouczenia, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 listopada 2019 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por.: k-86 akt sądowych). Z zapisku urzędowego z dnia 27 listopada 2019 r., znajdującego się w aktach sądowych wynika, że wpis w sprawie nie został uiszczony (por.: k-90 akt). W sprawie nie uzupełniono także braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). W podanym zakresie podstawowe znaczenie ma prawidłowe określenie podstawy prawnej wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz przedmiotu sprawowanej przez ten sąd kontroli. W rozpoznawanej sprawie ocenie tut. Sądu została poddana podjęta w dniu 9 marca 2007 r. uchwała Rady Gminy Turawa Nr V/32/2007 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawą prawną do wniesienia skargi na tę uchwałę, która stanowi akt prawa miejscowego, jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506) - zwanej dalej: "u.s.g." W tym miejscu podkreślenia wymaga, że z dniem 1 czerwca 2017 r. na podstawie art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) zwanej dalej jako: "ustawa nowelizująca", ustawodawca dokonał zmiany brzmienia przywołanego powyżej przepisu, znosząc obowiązek uprzedniego bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Niemniej jednak, zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. (art. 18 ustawy nowelizującej). Powyższe oznacza, że w przypadku uchwał podjętych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym, w kontekście zastosowania przepisów intertemporalnych znaczenie ma data podjęcia zaskarżonej uchwały przez organ stanowiący gminy, a nie data jej wejścia w życie, czy też data wniesienia skargi do sądu, gdyż to właśnie od daty wydania określonego aktu ustawodawca uzależnił zastosowanie nowych regulacji prawnych we wskazanym powyżej zakresie. Wobec powyższego, skoro zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 9 marca 2007 r., to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą art. 53 p.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed ww. nowelizacji. Zgodnie z treścią ostatniego z przywołanych przepisów - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Warunkiem zatem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjętą przed dniem 1 czerwca 2017 r. jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Dopiero bowiem bezskuteczność takiego wezwania, umożliwia skuteczne zaskarżenie uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. do sądu administracyjnego. Mając na uwadze treść art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji - mającego zastosowanie w przedmiotowej sprawie i uwzględniając uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, LEX nr 260435), stwierdzić należy, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym bieg terminu do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę, został uzależniony od uprzedniego wystąpienia do Rady Gminy Turawa z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Z podanych względów, pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do wykazania faktu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Dodatkowo, w niniejszej sprawie wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego. W przepisie art. 46 § 1 p.p.s.a. wskazane zostały bowiem elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. W art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie, co winno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga), w którym musi znaleźć się w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji - a do takich pism należy skarga - pobiera się wpis. Wpis jest opłatą sądową (art. 212 § 1 p.p.s.a. ), którą stosownie do treści art. 219 § 1 p.p.s.a. należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Ustawodawca w art. 220 § 1 p.p.s.a. przewidział sytuację, gdy wnoszący pismo nie wniósł opłaty od tego pisma już w chwili jego złożenia. W tym przypadku przewodniczący zobowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby opłacił pismo (skargę) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wpis stały w kwocie 300 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), pobiera się w sprawach skarg, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Opisane wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały doręczone skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 listopada 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności, rozpoczął zatem bieg w dniu 5 listopada 2019 r. i upłynął w dniu 11 listopada 2019 r. Z uwagi jednakże na fakt, że dzień 11 listopada 2019 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy (Narodowe Święto Niepodległości), zastosowanie w sprawie mają przepisy art. 83 p.p.s.a. Stosownie do nich, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec powyższego, za ostatni dzień terminu do dokonania żądanych przez Sąd czynności, uznać należy 12 listopada 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, w sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi i nie uiszczono wpisu od skargi. Wobec tego uznać należało, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3, 6 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji.