II SA/Op 417/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. K. w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 20 września 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę A. K., która zawierała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy związanej z niesłusznie pobranym zasiłkiem rodzinnym za okres od dnia 1 września 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2008 r. Wobec niewskazania w skardze jakiego zaskarżonego aktu bądź czynności skarga dotyczy oraz nie przedstawienia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przez współmałżonkę, a także nieuzupełnienia tego braku na wezwanie Sądu, złożona skarga została przez Sąd odrzucona. Odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 23 września 2010 r., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczając odpis zapadłego orzeczenia Sąd pouczył także skarżącego o zasadach i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia. Pismem z dnia 27 września 2010 r., złożonym do tut. Sądu w dniu 28 września 2010 r., nazwanym przez skarżącego "podanie", A. K. przedstawił okoliczności towarzyszące niesłusznie przyznanemu na rzecz jego dzieci i pobieranemu przez małżonkę M. K. zasiłku rodzinnego. Wskazał, iż całą winę w postaci niesłusznego przyznania zasiłku rodzinnego na rzecz dzieci ponosi Regionalny Ośrodek Pomocy Społecznej w O., albowiem, mimo ciążącego na nim obowiązku nie poinformował małżonki, o tym, iż jeżeli współmałżonek pracuje za granicą, zasiłek taki się nie należy. Zakwestionował wydane w tym przedmiocie decyzje oraz wskazane w nich daty, jak również podał, iż zawarte w nich kwoty podlegające obowiązkowi spłaty, kilkakrotnie przewyższają osiągany przez niego dochód. Przedmiotowe pismo podpisane zostało przez A. K. W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 września 2010 r. A.K. wezwany został do oznaczenia rodzaju pisma wniesionego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 27 września 2010r., w szczególności czy stanowi ono skargę kasacyjną na postanowienie tut. Sądu z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt II SA/Op 417/10, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie małżonka skarżącego oświadczyła, iż składane w sprawie pismo z dnia 27 września 2010 r. stanowi skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje Skarga kasacyjna A. K. podlega odrzuceniu. Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem sądowym, aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej P.p.s.a.), 2) skargę wnosi uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 P.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 P.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 P.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 P.p.s.a.). Skargę kasacyjną, zawartą w piśmie z dnia 28 września 2010 r., A. K. sporządził osobiście. Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może też ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną na rzecz strony może też wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a w myśl którego przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma strony, wskutek których nie może ono otrzymać prawidłowego biegu. Taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r., sygn. akt FSK 3/04, (opublikowanym Monitor Prawniczy 2004/5/202). Zgodnie z jego tezą "Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 P.p.s.a., jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie." Skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a ponieważ nie posiada on kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a, skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, nakazującym jej odrzucenie na mocy art. 178 P.p.s.a jako niedopuszczalnej. W związku z tym orzeczono jak w sentencji postanowienia.