II SA/Op 419/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Sędzia WSA: Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku dostarczenia oceny technicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz A. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. R. wniósł w dniu 22 października 2004 r., za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w O., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., zobowiązujące skarżącego do dostarczenia do dnia 15 września 2004 r., oceny technicznej dotyczącej stanu technicznego szamba, znajdującego się na posesji przy ul. [...] nr [...] w O. W skardze A. R. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...], nr [...], nakładającego na niego obowiązek dostarczenia oceny technicznej dotyczącej szamba przy ul. [...] nr [...] w O. oraz o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę z dnia 7 grudnia 2004 r. organ II instancji, wskazał, że na podstawie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, uwzględnił skargę A. R. w całości i uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i poprzedzające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., a sprawę przekazał ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ II instancji podniósł też, że ponieważ orzeczenie to w pełni odpowiada wnioskowi zawartemu w skardze, jego zdaniem postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu stało się bezprzedmiotowe i wniósł o jego umorzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlegało umorzeniu. Organ II Instancji w odpowiedzi na skargę z dnia 7 grudnia 2004 r. wskazał, iż skorzystał z uprawnień, wynikających z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwaną dalej ustawą i uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie oraz postanowienie, na które skarżący chciał wnieść zażalenie. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania decyzją organu II instancji z dnia 7 grudnia 2004 r., nr [...]. Na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w/p ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi A. R. było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i stwierdzeniu jego niedopuszczalności. Postanowienie to zostało wyeliminowana z obrotu prawnego i przestało istnieć, a zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia, a zatem należało uznać, że skarga została uwzględniona w całości i nie został naruszony przepis art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi A. R. należało uznać za bezprzedmiotowe i jako takie umorzyć. Zgodnie z art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 w/w ustawy i stąd też na rzecz A. G. zasądzono kwotę 100 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.