II SA/Op 420/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pobytu w mieszkaniu chronionym postanawia: przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M. M., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa i osiemdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II SO/Op 28/15 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, przyznał M. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 stycznia 2015 r., nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M. K., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...]. Następnie, pełnomocnik skarżącego sporządził skargę do sądu oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a tut. Sąd kolejno: przywrócił termin do wniesienia skargi, a następnie oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącego zarówno w skardze, jak również w złożonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w części, ani w całości. Odpis powyższej opinii został doręczony skarżącemu. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 z późn. zm.), któro ma zastosowanie w niniejszej sprawie, pomimo wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie bowiem do treści § 22 aktualnie obowiązującego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zważyć przeto należy, że stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c mającego zastosowanie w sprawie rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł, zaś za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej, nie mniej niż 120 zł ( § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b), czyli 240 zł x 50% = 120 zł . Ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu skarżącego, adwokat M. K. reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, także sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie. Przysługuje zatem pełnomocnikowi wynagrodzenie za podjęte czynności, według zasad określonych w cytowanym wyżej rozporządzeniu, czyli łącznie 360 zł. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wynoszącym 23%, daje to kwotę 442,80 złotych. Referendarz sądowy nie znalazł podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie zwiększonej stawki wynagrodzenia za prowadzenie sprawy, podjęte bowiem przez pełnomocnika czynności nie przekraczają granic zwykłej staranności profesjonalnego reprezentanta. W związku z powyższym, wobec poprawnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierającego stosownie do § 20 podanego wyżej rozporządzenia oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł o przyznaniu wynagrodzenia w wysokości, podanej jak w sentencji.