II SA/Op 420/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 8 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Op 420/16, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał K. J. do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi, wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 8 czerwca 2016 r., nr [...], w kwocie 400 złotych (słownie: czterysta złotych). Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na skutek wniesionego wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, odmówił przyznania K. J. prawa pomocy w sprawie. Wobec nie wniesienia sprzeciwu na wyżej podane postanowienie, przybrało ono cechy prawomocności, w następstwie czego, Przewodniczący Wydziału II pismem z dnia 1 marca 2017 r. wydanym na zasadzie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poinformował skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo zostało przesłane na adres wskazany przez K. J. i tam doręczone w dniu 6 marca 2017 r., do rąk osoby upoważnionej – P. F., o czym świadczy adnotacja i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej (k.75 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 16 marca 2017 r. (k.76 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawą określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Ustalony na tej podstawie wpis od skargi w niniejszej sprawie, na decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł wynosi zatem 400 zł. Skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia, chociażby częściowego, od kosztów sądowych, gdyż w dniu 31 stycznia 2017 r. referendarz odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Dlatego Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wyznaczył skarżącemu termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. Wpis ten skarżący obowiązany był opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, które nastąpiło w dniu 6 marca 2017 r. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu, upłynął w niniejszej sprawie w dniu 13 marca 2017 r. Jak wynika z akt sprawy, do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Oznacza to, iż przedmiotowa skarga obarczona jest brakiem uniemożliwiającym skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i skargę tę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawa, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, jak w sentencji.