II SA/Op 424/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Przedmiotem skargi K. i A. K., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] nr [...] z dnia [...], nakazujące K. i A. K. rozbiórkę części obiektu magazynu niejadalnych tłuszczy zwierzęcych, zlokalizowanego w Z. na działce nr [...]. Pismami z dnia 30 sierpnia 2007 r. Sąd wezwał skarżących, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi, przez doręczenie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, iż niezastosowanie się do ich treści w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Pomimo upływu terminu do dokonania żądanych czynności, skarżący nie uiścili wpisu od skargi ani nie usunęli braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu ( pkt 1 ), wniesienie po terminie ( pkt 2 ), nieuzupełnienie braków formalnych ( pkt 3 ), zawisłość sprawy ( pkt 4 ), brak zdolności sądowej lub procesowej ( pkt 5 ) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn ( pkt 6 ), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuzupełnieniu braku formalnego skargi przez nadesłanie odpisów skargi oraz nieuiszczeniu wpisu od skargi. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ), jest wpisem stałym i wynosi 500 złotych. Niezachowanie wymogów formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi, powoduje wezwanie skarżącego przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzucenie skargi na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie ( art. 58 § 1 pkt 3 ) oraz od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis ( art. 220 § 3 ). Pisma Sądu o usunięcie braku formalnego skargi przez doręczenie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, a także uiszczenie wpisu od skargi, zostały skutecznie doręczone skarżącym do rąk K. K. w dniu 4 września 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upływał zatem w dniu 11 września 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosowali się do wezwania Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.