II SA/Op 424/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 13 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi M. Ś. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy pranej udzielonej K. J., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Opolu, ustanowił K. J. adwokata z urzędu, w sprawie z jego skargi na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 13 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M. Ś., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...]. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. tut. Sąd oddalił skargę wniesioną w sprawie. Do protokołu rozprawy, na której zapadło ww. orzeczenie, pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że strona w żadnej części kosztów tych nie pokryła. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu – adwokat M. Ś., reprezentował skarżącego w postępowaniu I instancji, albowiem m.in. występował w imieniu K. J. na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r., czy też sporządził wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł, podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł, a zatem łącznie: 295,20 zł. O powyższym referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.