II SA/Op 425/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w osobach: Krzysztofa Bogusza, Ewy Janowskiej i Darii Sachanbińskiej w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 29 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Op 425/17 sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w osobach: Ewy Janowskiej, Krzysztofa Bogusza i Darii Sachanbińskiej. Pismem z dnia 30 lipca 2018 r. A. D. złożył m.in. wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w osobach: Krzysztofa Bogusza, Ewy Janowskiej i Darii Sachanbińskiej, w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 29 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów, prowadzonej pod sygn. akt II SA/Op 425/17. Skarżący pozostawił niniejszy wniosek bez uzasadnienia, wskazując jedynie na swoją złą sytuację życiową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego, ma na celu zagwarantowanie bezstronności przy orzekaniu w danej sprawie, to znaczy ma zapewnić, aby na treść rozstrzygnięcia nie miały wpływu osobiste zapatrywania i uprzedzenia osoby biorącej udział w jego podjęciu. Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, bądź też na wniosek strony. Stosownie do art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2), a sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej spawie (art. 19 P.p.s.a.). Zaznaczyć również trzeba, że dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w art. 22 § 2 P.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Podkreślenia wymaga, że instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową. Co ważne, oceny wniosku dokonuje się na tle konkretnej sprawy, a zadaniem wnioskodawcy jest wykazanie okoliczności uzasadniających twierdzenie, że wyznaczony do załatwienia sprawy sędzia pozostaje w relacjach, budzących wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie. Do uwzględnienia wniosku nie wystarczy jednak subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego. Samo niezadowolenie ze sposobu procedowania danego sędziego, nie uzasadnia uznania zasadności twierdzenia o braku bezstronności po stronie osób orzekających, zwłaszcza, że zapadłe orzeczenia mogą zostać poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnioskodawca powinien wskazać takie okoliczności, które obiektywnie wzbudziłyby wątpliwości w tej mierze. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uzasadnił wniosku o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 425/17 sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Z okoliczności sprawy wynika natomiast, że sędziowie Ewa Janowska, Krzysztof Bogusz i Daria Sachanbińska złożyli oświadczenia o nieistnieniu wobec nich podstaw do wyłączenia od orzekania w ww. sprawie (por., k-94, k-79 i k-92). Natomiast, w ocenie Sądu nie występują w niniejszej sprawie jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia sędziów, orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu w osobach: Krzysztofa Bogusza, Ewy Janowskiej i Darii Sachanbińskiej. W stosunku do żadnego z nich nie zachodzą bowiem okoliczności, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., tj. uzasadniające wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy. Ponadto, nie uzasadniając przedmiotowego wniosku, skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności, określonych w art. 19 P.p.s.a. Nie wskazał on bowiem żadnych okoliczności, czy też dowodów mogących uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów. Jednocześnie należy zaznaczyć, że z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu wynika, że nie istnieje między nimi, a stronami podstępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Nie zachodzi wobec nich również żadna przesłanka wymieniona w art. 18 P.p.s.a. Natomiast skarżący nie podał we wniosku okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.