II SA/Op 426/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Kmiecik sędzia NSA Jerzy Krupiński (spr) Protokolant: sekretarz sądowy Dorota Rak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Rady Gminy Łambinowice z dnia 31 marca 2005 r., nr XXVIII/183/05 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez S. K. jest uchwała Rady Gminy Łambinowice z dnia 31 marca 2005 r., nr XXVIII/183/2005 podjęta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Jasienica Dolna. Przed wniesieniem skargi S. K. pismem z dnia 11 kwietnia 2005r. (data wpływu do organu 9 czerwca 2005 r.) wystąpił o usunięcie naruszenia prawa wspomnianą uchwałą, podnosząc iż przyjęte rozwiązania planistyczne naruszają jego uzasadniony interes prawny lub uprawnienia. W piśmie tym zwrócił się także o poinformowanie go o dacie sesji Rady Gminy w Łambinowicach lub dacie posiedzenia komisji, na której rozpatrywane będzie jego stanowisko. Pismem z dnia 15 czerwca 2005 r. Przewodniczący Rady Gminy w Łambinowicach poinformował skarżącego, iż najbliższa sesja Rady Gminy planowana jest na wrzesień 2005 r., a o jej dokładnym terminie skarżący zostanie poinformowany na piśmie. W dniu 20 września 2005 r. Przewodniczący Rady Gminy w Łambinowicach wysłał do skarżącego informację, iż radni na posiedzeniu komisji stałych w dniu 15 września 2005 r. zajęli negatywne stanowisko w sprawie ewentualnej zmiany zaskarżonej uchwały. W dniu 21 października 2005 r. skarżący wniósł skargę do WSA w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem wniesienia skargi jest zatem nie tylko uprzednie wezwanie organu o usunięcie naruszenia prawa ale i bezskuteczność tego wezwania, w przypadku, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W uchwale 7 sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 r. nr FPS 1/98 (ONSA z 1998 r., nr 3, poz. 78) wyjaśniono, że "w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 z późn. zm.) stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu; jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie". Zasada ta ma zastosowanie także po wejściu w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej PPSA, – zob. T. Woś i inni "Postępowanie sądowo – administracyjne", wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 244. W takim wypadku nie ma zastosowania przepis art. 53 § 2 PPSA. Bieg terminów do wniesienia skargi na podstawie przepisów ustaw samorządowych rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona odmowa usunięcia przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego naruszenia prawa lub uprawnienia skarżącego albo też po upływie dwóch miesięcy, w czasie których, zgodnie z art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ ten miał obowiązek ustosunkowania się do takiego wezwania. W świetle powyższego skargę wniesioną przez S. K. w ponad cztery miesiące po wezwaniu organu o usunięcie naruszenia prawa należało uznać za spóźnioną i z tego powodu za niedopuszczalną. Także gdyby jednak przyjąć, iż pismo organu z dnia 15 czerwca 2005 r. informujące skarżącego o najbliższym terminie sesji Rady Gminy w Łambinowicach stanowiło w istocie odmowę uwzględnienia żądania i odmowę usunięcia wskazywanego przez niego naruszenia prawa, to wówczas termin do wniesienia skargi upływał jeszcze wcześniej, bo po upływie 30 dni od daty doręczenia tego pisma. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, co oznacza, iż jego skrócenie lun przedłużenie przez sąd jest niedopuszczalne, a jego upływ sąd uwzględnia z urzędu, niezależnie od stanowiska organu. Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 2 PPSA wniesiona w takich okolicznościach skarga S. K. podlegała odrzuceniu.