II SA/Op 43/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. i W. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego z wniosku E. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. E. i W. T. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...], nr [...], nakazującą skarżącym rozbiórkę budynku gospodarczego wybudowanego samowolnie w M. na działce Nr A, usytuowanego przy zachodniej stronie istniejącego budynku garażowo – gospodarczego, i nakazującą wykonanie tej rozbiórki na podstawie art. 49 b ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżących, działając na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 stycznia 2008 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych. Wezwania te, zawarte w pismach z dnia 30 stycznia 2008 r., zawierały pouczenie, iż brak odpowiedzi na nie w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania do uiszczenia wpisu od skargi były kierowane osobno do E. T. i do W. T. Skarżący odebrali je, każdy osobiście, co wynika z podpisów na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru, widnieją tam ich czytelne podpisy imieniem i nazwiskiem, (karta akt nr 16 – E. T., karta akt nr 17 – W. T.), w dniu 4 lutego 2008 r. Skarżący przesłali odpis skargi, nie uiścili natomiast wpisu od skargi. Przesłali dowód, że wpłacili kwotę pięćset złotych na konto Sądu Rejonowego w O. Nie nadesłali natomiast dowodu wpłaty wpisu od skargi w kwocie 500 (słownie: pięćset złotych), na konto, czy też do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Ustalono też, że kwota ta nie wpłynęła do tut. Sądu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. odrzucił skargę E. i W. T., jako nieopłaconą. Odpisy postanowienia z dnia 3 marca 2008 r. zostały doręczone, jak wynika z podpisów (widnieje czytelny podpis imieniem i nazwiskiem) na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru do rak własnych E. T. (karta akt nr 29) w dniu 13 marca 2008 r., w tym również przesyłany W. T. Na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru widnieje czytelny podpis imieniem i nazwiskiem E. T. oraz potwierdzona przez nią adnotacja, że odbiera przesyłkę przeznaczoną dla jej męża, jako żona i dorosły domownik (karta akt nr 30). E. T. złożyła w dniu 11 kwietnia 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie dokonując w tym dniu jego wpłaty. Uzasadniając wniosek E. T. podniosła, że jako strona postępowania nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, otrzymał je jej mąż W. T., i nie poinformował jej o tym obowiązku. Mąż pokazał jej całość dokumentów w dniu 4 kwietnia 2008 r., stąd też dowiedziała się o wezwaniu jak i o postanowieniu w sprawie odrzucenia skargi. E. T. stwierdziła, że uważa, iż nie wniosła opłaty bo o niej nie wiedziała i dlatego uiszcza ją teraz, i wnosi jak na wstępie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej E. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest spóźniony. Tryb wnoszenia i warunki, jakie powinien spełniać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej określono w art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wyjaśniono komentarzu do tego przepisu "Przewidziany w art. 87 § 1 P.p.s.a., siedmiodniowy termin do wniesienia pisma jest ustawowym terminem procesowym, który podlega również przywróceniu na zasadach ogólnych. Jeżeli jednak sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu wniosku po terminie siedmiu dni, a strona nie składa wniosku o jego przywrócenie ,,to merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne." (patrz: Bogusław Dauter {w;}, B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II). Należy stwierdzić, że tut. Sąd nie mógł przyjąć przedstawianej przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi argumentacji, w której wywodziła, że zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czyniąc to 11 kwietnia 2008 r., gdyż o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi dowiedziała się dopiero w dniu 4 kwietnia 2008 r. od swojego męża. Takim twierdzeniom skarżącej przeczą znajdujące się w aktach, na w/w kartach, zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru, przesyłanej do niej z tut. Sądu korespondencji. Skarżąca E. T. potwierdziła podpisem osobisty odbiór wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 4 lutego 2008 r., a następnie odbiór w dniu 13 marca 2008 r. odpisów postanowienia z dnia 3 marca 2008 r. o odrzuceniu skargi, w tym również przeznaczonego dla jej męża W. T. Z powyższych ustaleń wynika, że E. T. o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi dowiedziała się już 2 lutego 2008 r., a o niewykonaniu tego obowiązku już w dniu 13 marca 2008 r. Przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu ustała zatem w dniu 13 marca 2008 r., a nie jak przedstawia to skarżąca w dniu 4 kwietnia 2008 r. Wniosek zatem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, złożony w terminie 7 dni liczonym od 4 kwietnia 2008 r., jest spóźniony. Prawidłowy termin do jego złożenia powinien być liczony od dnia 13 marca 2008 r., a zatem upływałby w dniu 20 marca 2008 r. Należy w tym miejscu zauważyć, iż w literaturze przedmiotu wskazano, że: "Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeśli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 został zachowany, sąd wyda rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a." patrz: Bogusław Dauter {w;}, B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I. s. 222). Skarżąca twierdziła, że zachowała 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, jednakże z udokumentowanych w aktach sądowych faktów, wynikało w sposób dla Sądu jednoznaczny, że termin ten nie został zachowany. Nie zachodziła zatem, zdaniem tut. Sądu potrzeba merytorycznej ocena wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia pod katem spełnienia przesłanek określonych w art. 86 § 1 P.p.s.a, czyli uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Jedynie krótko, ustosunkowując się do tej kwestii, przychodzi stwierdzić, że jako argument mający przemawiać za brakiem winy E. T. podniosła, że nie wiedziała o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, gdyż nie otrzymała wezwania do dokonania tej czynności. Jak już wyjaśniono, materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy, przeczy temu twierdzeniu, nie można zatem przyjąć, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Skarżąca nie złożyła też wniosku o przywrócenie 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia do uiszczenia wpisu, wobec tego należało na podstawie art. 88 P.p.s.a., odrzucić wniosek. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.