II SA/Op 430/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Opolu z dnia [...], nr [...]. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stopnia niepełnosprawności postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stopnia niepełnosprawności. W tym samym dniu wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010r. (sygn. akt II SA/Op 430/09) Referendarz sądowy w tut. Sądzie umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. W dniu 8 lutego 2010r.Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu poinformowała Sąd o ustanowieniu adwokata pełnomocnikiem T. K. skarżącego. Pismem procesowym z dnia 24 marca 2010r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Jednocześnie zwrócił się o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia opisanego wyroku. We wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że dopiero 17 marca 2010r. listownie otrzymał pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego, następnie zapoznał się z aktami sprawy i dowiedział się, że w dniu 14 stycznia 2010r. zapadł wyrok, stąd wniosek o sporządzenie uzasadnienia należało złożyć do dnia 21 stycznia b.r. Wskazał, że pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy otrzymał po upływie ponad dwóch miesięcy od wydania wyroku. Zaakcentował, że skarżący ze względu na brak znajomości przepisów prawa wniósł o przyznanie pomocy prawnej o ustanowienie adwokata z urzędu, dlatego powyższy wniosek jest konieczny i uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Po myśli art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu . Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 P.p.s.a. ). Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przewrócenie. Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania 7 – dniowego terminu do jego złożenia. W przedmiotowej sprawie termin ten został zachowany, albowiem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero po ustanowieniu dla niego adwokata, a więc od dnia 17 marca 2010r. (udzielenie pełnomocnictwa). Analizując kwestię uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu trzeba zauważyć, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20 maja 1998r., I S.A./Ka 1718/96, niepubl.). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie ( wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002r., IISA/Ka 1977/00, niepubl.) Tak więc osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu – adwokat skarżącego nie wykazał braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. Przyjdzie dostrzec, że jako przyczynę uchybienia terminu wskazał na brak znajomości przepisów prawa przez skarżącego. Argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, iż skarżący był obecny na ogłoszeniu wyroku. Przewodniczący pouczył skarżącego, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone – na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, a niezgłoszenie wniosku w terminie spowoduje utratę prawa wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd także pouczył skarżącego o prawie pomocy. Podjęte przez skarżącego czynności bezpośrednio po rozprawie wskazują, że zrozumiał pouczenie, bowiem w tym samym dniu złożył w Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz o zwrot kosztów dojazdu na rozprawę, dołączając bilet. Nie można zatem uznać, wbrew podnoszonemu przez pełnomocnika skarżącego twierdzeniu, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, spowodowane było nieznajomością prawa, a tym samym, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że w sprawie nie przedstawiono argumentacji uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Tym samym złożony wniosek jest bezzasadny. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.