II SA/Op 434/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem postanawia: umorzyć postępowanie. Skarżący A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 r. pełnomocnik skarżącego A. K. oświadczył, iż cofa skargę. Pełnomocnik organu poparł wniosek skarżącego o umorzenie postępowania, oświadczając jednocześnie, iż wnosi o oddalenie skargi, gdyby sąd uznał jej cofniecie za niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Pełnomocnik skarżącej, obeznany z prawem i posiadający rozeznanie, co do znaczenia składanych oświadczeń, na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 r. cofnął skargę. Skarżący może w każdym czasie cofnąć skargę, a sąd jest związany jej cofnięciem (art. 60 zdanie pierwsze w/w ustawy). Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższy przepis oraz dokonując zgodnie z jego dyspozycją oceny oświadczenia o cofnięciu skargi, uznać należało, iż oświadczenie pełnomocnika skarżącego wiązało sąd, bowiem z treści tego oświadczenia oraz treści skargi nie wynikało, aby złożone zostało ono w celu obejścia prawa, jak też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności lub utrzymaniem w mocy aktu wydanego z naruszeniem prawa, które stanowiłoby podstawę do wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. Skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą i stąd też wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających sądowi uznanie za niedopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie umorzono.