II SA/Op 434/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w N. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie spraw studentów postanawia odrzucić skargę. R. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w N. z dnia [...], Nr [...] w sprawie zawieszenia studenta PWSZ w N. w prawach studenta. Pismem z dnia 30 sierpnia 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd, skarżący w piśmie procesowym z dnia 17 września 2007 r., wniósł o zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi. Wobec nie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym urzędowym formularzu, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, po uprzednim wezwaniu skarżącego do dokonania w/w czynności, zarządzeniem z dnia 10 października 2007 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Po uprawomocnieniu się wyżej podanego zarządzenia referendarza, Sąd ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi i pouczył, iż niezastosowanie się do powyższego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skutecznie R. G. w dniu 15 listopada 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W świetle art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis. Wpis, obok opłaty kancelaryjnej, jest jednym z dwóch rodzajów należności, pobieranych wskutek wniesienia do sądu administracyjnego pisma zawierającego żądanie podjęcia określonych czynności ( art. 214 § 1 p.p.s.a.), zbiorczo oznaczonych jako opłaty sądowe ( art. 212 § 1 p.p.s.a.). Opłaty sądowe i zwrot wydatków składają się na pojęcie kosztów postępowania ( art. 211 p.p.s.a.). Wpis może mieć charakter stosunkowy, gdy jego wysokość obliczana jest według procentowego wskaźnika w zależności od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, lub stały, gdy jego wysokość odzwierciedla określona kwota, zróżnicowana w zależności od przedmiotu zaskarżonego aktu albo rodzaju czynności, która ma zostać podjęta przez sąd (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PS 2005, nr 5, s. 154 i n.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest akt prawny obejmujący należność pieniężną, a zatem zastosowanie mają tu przepisy dotyczące wpisu stałego. Według w § 2 ust. 1 - 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ), wpis stały pobierany jest w katalogowo wymienionych przypadkach, a w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5, wpis stały wynosi 200 zł. Do uiszczenia wpisu we wskazanej wyżej wysokości, wezwano R. G. pismem z dnia 2 listopada 2007 r. Skutecznego doręczenia dokonano natomiast w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – ojca skarżącego B. G. Zgodnie z przywołaną regulacją art. 72 P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 22 listopada 2007 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił jednakże wpisu od skargi. Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro R. G. nie uiścił wpisu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.