II SA/Op 437/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odrzucić skargę. Skarżący T.L., za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, zawartą w piśmie z dnia 23 lipca 2010 r., na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Głubczycach [...], nr [...], w przedmiocie nałożenia na M. D., D. D. i K. G. obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w budynku mieszkalnym z częścią usługową – piekarnią wraz z przyłączami wodnokanalizacyjnymi i elektrycznymi oraz szambem w K., przy ul. R., na działce Nr A. W odpowiedzi na skargę, Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że mimo, iż pismo z dnia 23 lipca 2010 r. zakwalifikowane zostało przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim jako odwołanie od zaskarżonej decyzji, w ocenie tut. organu nie stanowi ono takiego środka zaskarżenia. Za taką interpretacją przemawia bowiem fakt skierowania pisma z dnia 23 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem PINB w powiecie głubczyckim, a także to, iż w decyzji I instancji strony zostały prawidłowo poinformowane o przysługującym im środku zaskarżenia, z którego, w ocenie organu, skarżący nie skorzystał. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 20 września 2010 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim wezwany został, w terminie siedmiu dni, do złożenia odpowiedzi na skargę. Jednocześnie Sąd w przedmiotowym wezwaniu zwrócił uwagę, że skoro skarga została wniesiona za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim to jego obowiązkiem było wysłanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni. Składając odpowiedź na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim pismem z dnia 28 września 2010 r. wyjaśnił, iż z uwagi na zachowanie przez T.L. terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...], nr [...], złożone w dniu 27 lipca 2010 r., pismo z dnia 23 lipca 2010 r., zakwalifikowane zostało przez tut. organ jako odwołanie od przedmiotowej decyzji. Nadto organ ten wskazał, że zawiadomieniem z dnia 29 lipca 2010 r. wszystkie strony postępowania, w tym również T.L. poinformowane zostały, o prawie zapoznania się z wniesionym odwołaniem, możliwością wypowiedzenia się co do jego treści oraz uprzedzone zostały, że odwołanie wraz z aktami przesłane zostanie do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, co uczynione zostało w dniu 3 sierpnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim zwrócił także uwagę, iż przesyłając pismo z dnia 23 lipca 2010 r. do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu jako organu drugiej instancji w postępowaniu administracyjnym i traktując je jako odwołanie, wskazywał, iż kwalifikując pismo z dnia 23 lipca 2010 r. jako odwołanie wziął pod uwagę, iż pismo to nie było w żaden sposób zatytułowane i wniesione zostało w terminie przysługującym stronie do wniesienia odwołania. Okolicznością natomiast, iż nie stanowi ono skargi było w ocenie organu niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, warunkującego skuteczne wniesienie skargi. Wojewódzki sąd administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia [...], nr [...] jest decyzją wydaną w sprawie przez organ I instancji, od której wniesiono odwołanie do organu II instancji, czyli do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Skarga T.L. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia [...], nr [...], zatem jako skarga na akt I instancji, jest niedopuszczalna. Od decyzji tej przysługiwało bowiem skarżącemu prawo wniesienia odwołania do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu i z prawa tego skarżący skorzystał. Zauważyć należy również, że zgodnie z art. 135 P.p.s.a., Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów lub czynności podjętych w graniach tej samej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z literaturą przedmiotu "Sąd administracyjny pierwszej instancji jest upoważniony i zobowiązany – w świetle postanowień art. 135 P.p.s.a., do podjęcia przewidzianych w komentowanej ustawie środków, a więc do wydania stosownego orzeczenia w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach tej danej sprawy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia". Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniając skargę na ostateczną decyzję, jest uprawniony wydać orzeczenie przewidziane w art. 145 § 1 P.p.s.a., nie tylko w stosunku do zaskarżonej decyzji, lecz również powinien objąć zakresem orzekania decyzję wydaną przez organ I instancji, jeżeli jest ona obarczona wadami przewidzianymi w tym przepisie." (patrz: T.Woś {w:}, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, s. 442). Nie jest zatem dopuszczalne wniesienie skargi jedynie na decyzję organu I instancji, gdyż sąd administracyjny nie może oceniać jedynie tego aktu, i wyręczać w tym względzie organów administracji działających jako II instancja w postępowaniu administracyjnym. Skargę na decyzję, na co wskazywano wyżej, można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących od niej, a zatem dopuszczalna jest dopiero skarga na decyzję organu II instancji. W ramach rozpatrywania skargi na decyzję drugoinstancyjną badana jest także legalność decyzji organu I instancji. Wobec powyższego skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 58 §1 pkt 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalną należało odrzucić