II SA/Op 441/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. i T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z wnoszenia opłaty i ustalenia odpłatności za pobyt córki w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę B. Z. Decyzją z dnia [...] , nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po rozpoznaniu odwołania T. Z., utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P., działającego z upoważnienia Burmistrza P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie 1) odmowy zwolnienia T. Z. z wnoszenia opłaty za pobyt córki A. Z. w Domu Pomocy Społecznej w M.; 2) ustalenia odpłatności T. Z. za pobyt córki A. Z. w Domu Pomocy Społecznej w M. w wysokości 653,66 zł miesięcznie od 1 kwietnia 2020 r. Kolejną decyzją z dnia decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po rozpoznaniu odwołania B. Z., utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P., działającego z upoważnienia Burmistrza P. z dnia [...] nr [...] , w przedmiocie 1) odmowy zwolnienia B. Z. z wnoszenia opłaty za pobyt córki A. Z. w Domu Pomocy Społecznej w M.; 2) ustalenia odpłatności B. Z. za pobyt córki A. Z. w Domu Pomocy Społecznej w M. w wysokości 653,66 zł miesięcznie od dnia 1 kwietnia 2020 r. Odrębnym postanowieniem z dnia [...], nr [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło niedopuszczalność odwołania B. Z. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P., działającego z upoważnienia Burmistrza P. z dnia [...], nr [...], uznając, że B. Z. nie była stroną postępowania administracyjnego, lecz jej mąż – T. Z. W skardze z dnia 5 lipca 2021 r., B. Z. i T. Z. zaskarżyli wspólnie dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Jedną, wyżej opisaną z dnia [...], nr [...], której adresatem jest T. Z., drugą z dnia [...] nr [...], której adresatem jest B. Z. Skarga odnosząca się do decyzji nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 441/21 i stanowi przedmiot niniejszego postanowienia. Skarga na decyzję nr [...] - została z kolei zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 440/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę B. Z. należało odrzucić. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwaną dalej: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jest to przepis ogólny, który doznaje doprecyzowania poprzez regulacje art. 32 i art. 33 P.p.s.a. W myśl pierwszego przepisu stronami, w wąskim rozumieniu tego pojęcia, w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 33 P.p.s.a. w postępowaniu mogą brać udział uczestnicy na prawach strony (§ 1) oraz pozostali uczestnicy (§ 2). Obie kategorie uczestników postępowania należy traktować tak jak strony w szerokim rozumieniu stosownie do art. 12 P.p.s.a. Uczestnikiem na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego (§ 1). Natomiast osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 P.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności, może zgłosić udział w postępowaniu w charakterze uczestnika (§ 2). Różnica w uprawnieniach powyższych uczestników dotyczy sposobu dopuszczenia do udziału w postępowaniu, w stosunku do uczestników na prawach strony – następuje to z mocy prawa, wobec pozostałych uczestników - na wniosek i po wydaniu przez sąd postanowienia o dopuszczeniu do udziału w sprawie. Mając na uwadze powyższy stan prawny i okoliczności faktyczne sprawy, należy stwierdzić, że niniejsza sprawa sądowa dotyczy decyzji organu odwoławczego z dnia [...], nr [...], gdzie stroną był jedynie T. Z. W związku w postępowaniu sądowym skarżącym może być wyłącznie T. Z. B. Z. była natomiast stroną drugiego postępowania zakończonego – co opisano wyżej – inną decyzją organu odwoławczego z dnia [...] nr [...] , i w wyniku wniesienia skargi jest stroną skarżącą w innym toczącym się postępowaniu sądowym o sygn. akt III SA/Op 440/21. W ramach właśnie tego ostatnio wymienionego postępowania sądowego o sygn. akt II SA/Op 440/21, skarga B. Z. zostanie rozpoznana na decyzję odnoszącą się wyłącznie do jej osoby. W niniejszej sprawie oczywistym jest, że skarżąca B. Z. nie posiada przymiotu strony, bowiem zaskarżona decyzja nie dotyczy jej interesu prawnego, lecz innej osoby, i to mimo, że tą osobą drugą jest jej mąż. W sytuacji, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – brak legitymacji do wniesienia skargi jest oczywisty, tzn. możliwy do stwierdzenia a limine - merytoryczne rozpoznanie sprawy nie jest rozwiązaniem racjonalnym zarówno z punktu widzenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, jak i ekonomii procesowej (art. 7 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić wówczas, gdy nie ma wątpliwości, że została wniesiona przez podmiot, który w ogóle nie może być stroną. Skarga podlega odrzuceniu, gdy skargę wnosi podmiot, który nie posiada "interesu prawnego" w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a, gdyż skarżąca w toku postępowania administracyjnego nie występowała jako strona. Niewątpliwe B. Z. może być faktycznie zainteresowana wynikiem postępowania w sprawie ze skargi jej małżonka T. Z. od decyzji nakładającej na niego zobowiązanie finansowe w związku z pobytem ich córki w domu pomocy społecznej, jako osoba tworząca z małżonkiem wspólne gospodarstwo domowe o wspólnych dochodach. Jednakże interes faktyczny jaki posiada, nie skutkuje przyznaniem przymiotu strony w postępowaniu rozstrzygającym wyłącznie o sytuacji prawnej jej małżonka T. Z. Mając to na uwadze Sąd, badając w przedmiotowej sprawie dopuszczalność skargi B. Z. od strony legitymacji podmiotowej, uwzględniając art. 50 § 1, art. 32 i art. 33 § 1 P.p.s.a. a contrario, postanowił odrzucić skargę B. Z. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., z powodu niedopuszczalności tej skargi. O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.