II SA/Op 444/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 10 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji uchylającej, po wznowieniu postępowania, decyzję ostateczną w sprawie zarejestrowania pojazdu i odmawiającej zarejestrowania tego pojazdu postanawia umorzyć postępowanie. Skarżący Prokurator Okręgowy w Gliwicach wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 10 czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania P. W., reprezentowanego przez pełnomocnika, i Prokuratora Okręgowego w Gliwicach, od decyzji Starosty Głubczyckiego z dnia 29 października 2013 r., nr [...], uchylającej decyzję ostateczną tegoż organu z dnia 17 listopada 2009 r., nr [...], o rejestracji samochodu marki [...], nr rej. [...] i odmowy jego zarejestrowania. W skardze do Sądu, Prokurator Okręgowy podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 134 K.p.a. w zw. z art. 112 K.p.a. i art. 8 K.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołań ww. od decyzji organu pierwszoinstancyjnego w sytuacji, gdy decyzja ta została doręczona stronom oraz podmiotowi występującemu na prawach strony i weszła wobec tego do obrotu prawnego. Powyższe, w ocenie skarżącego Prokuratora, stanowi, że wniesione w terminie odwołania organ winien merytorycznie rozpoznać. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazało, że - w ramach autokontroli - wydało postanowienie z dnia 11 sierpnia 2014 r., nr [...], i uchyliło w całości zaskarżone postanowienie z dnia 10 czerwca 2014 r., nr [...], jednocześnie stwierdzając, że wydanie postanowienia miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że fakt doręczenia decyzji organu I instancji z dnia 29 października 2013 r. P. W., z pominięciem pełnomocnika strony, nie może stanowić o braku skuteczności odwołania wniesionego przez stronę osobiście, jeżeli zostało ono wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. Z kolei, doręczenie decyzji organu I instancji - działającemu na prawach strony- Prokuratorowi Okręgowemu w Gliwicach, który następnie w terminie złożył odwołanie, nie uzasadnia twierdzenia, że odwołanie to nie było skuteczne z tego powodu, że decyzja organu I instancji nie weszła do obrotu prawnego. Pismem procesowym z dnia 5 września 2014 r. Prokurator Okręgowy w Gliwicach, przychylił się do stanowiska Kolegium i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r., nr [...], uwzględniło w całości wniesioną przez Prokuratora Okręgowego w Gliwicach skargę na postanowienie Kolegium z dnia 10 czerwca 2014 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gliwicach i P. W. od decyzji Starosty Głubczyckiego z dnia 29 października 2013 r., uchylającej decyzję ostateczną tego organu z dnia 17 listopada 2009 r. o rejestracji samochodu osobowego marki [...] i odmowy jego zarejestrowania. Uchylając zaskarżone postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu stwierdziło jednocześnie, że wydanie tego aktu miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że w przypadku uwzględnienia przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., sąd stwierdza, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 191/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2367/13, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji Sąd nie może badać legalności rozstrzygnięcia, które zostało prawomocnie uchylone i nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. W myśl, bowiem art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1-2. Nie ulega, zatem wątpliwości, że na skutek wydania przez organ odwoławczy decyzji autokontrolnej przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w cytowanym wyżej art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie.