II SA/Op 456/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. O., W. H., D. K., J. B., A. B., J. K., K. L., G. G., M. S., R. M., G. K., H. M., T. M., A. M. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 20 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargi. A. O., W. H., D. K., J. B., A. B., J. K., K. L., G. G., M. S., R. M., G. K., H. M., T. M., A. M., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 20 lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący, podpisując własnoręcznie wspólnie wniesioną skargę, jako adres do doręczeń wskazali: S. M., ul. [...], [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 września 2017 r. każdy ze skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzynastu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania, odrębne dla każdego ze skarżących, przesłane zostały w jednej przesyłce na adres do doręczeń podany w skardze i doręczono je w dniu 25 września 2017 r. S. M., która pisemnie pokwitowała odbiór przesyłki w placówce pocztowej, co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 72 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia przez żadnego ze skarżących nie został uiszczony wpis od skargi ani nie zostały złożone odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargi należało odrzucić. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do których należy nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3). Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Jak przyjęto w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W uzasadnieniu ww. uchwały zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Obok wskazanych wyżej przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi 100 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W świetle przytoczonych unormowań niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Aby zatem ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, strona wezwana w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i art. 220 § 1 P.p.s.a., powinna w przewidzianym do tego terminie uzupełnić braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu, a także uiścić wpis w wymaganej wysokości. W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu, a także do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie trzynastu odpisów skargi. Wezwania Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały doręczone S. M. w dniu 25 września 2017 r. Doręczenie to zostało dokonane skutecznie, stosownie do treści art. 67 § 5 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Skarżący wskazali w skardze adres do doręczeń i osobę upoważnioną – S. M., która osobiście odebrała wezwania kierowane do skarżących. Tym samym należało uznać, że wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi oraz o uiszczenie wymaganego wpisu zostały każdemu ze skarżących doręczone w dniu 25 września 2017 r. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania wezwania rozpoczął bieg w dniu 26 września 2017 r. i upłynął z dniem 2 października 2017 r. (poniedziałek). Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, we wskazanym przez Sąd terminie żaden ze skarżących nie uiścił wpisu od skargi i nie przedłożył jej odpisów. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.