II SA/Op 458/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 28 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 28 czerwca 2018 r., nr [...], Komendant Wojewódzki Policji w Opolu utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Miejskiego Policji w Opolu z dnia 30 marca 2018 r. o odmowie wypłacenia J. T. jednorazowego odszkodowania przysługującego, jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby. Pismem z dnia 21 sierpnia 2018 r. J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na ww. decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 28 czerwca 2018 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu wniósł o odrzucenie skargi, jako niepodlegającej właściwości sądu administracyjnego. Wskazał także, że odwołanie od decyzji Miejskiego Komendanta Policji w Opolu z 30 marca 2018 r. zostało przesłane do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Rejonowego w [...], bowiem w myśl art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w zakresie zaskarżenia aktu nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Obecnie wszczęte jest postępowanie przed sądem powszechnym. Jednocześnie pełnomocnik poinformował, że toczy się postępowanie przed Komendantem Głównym Policji o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 czerwca 2018 r. Na skutek zarządzenia tut. Sądu z dnia 4 października 2018 r., organ został wezwany do wyjaśnienia, czy skarga została złożona przez skarżącego osobiście w organie, czy też została nadesłana przesyłką pocztową, a wówczas Sąd poprosił o nadesłanie koperty. Sąd wyjaśnił, że powyższe jest konieczne do wyjaśnienia kwestii terminowego wniesienia skargi, bowiem z kserokopii dowodu doręczenia wynika, że skarżący odebrał decyzję w dniu 14 lipca 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu oświadczył, że nie jest w stanie ustalić, czy skarga została wniesiona osobiście czy pocztą. Natomiast biorąc pod uwagę, że skarga została sporządzona w dniu 21 sierpnia 2018 r., a w dniu 22 sierpnia 2018 r. znajdowała się w sekretariacie KWP w Opolu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że została ona złożona przez skarżącego osobiście. Wobec takiej odpowiedzi organu, Sąd wezwał skarżącego do przesłania dowodu potwierdzającego datę wniesienia do organu skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 28 czerwca 2018 r., nr [...]. Sąd zaznaczył, że jeśli skarga była składana drogą pocztową (w przesyłce poleconej), to należy przesłać dowód potwierdzenia daty nadania tej przesyłki, zaś w przypadku gdy skarżący składał skargę osobiście, to należy podać, w jakim uczynił to dniu i czy zażądał od organu potwierdzenia wniesienia skargi (gdy takie potwierdzenie posiada, to należy je nadesłać). W piśmie z dnia 7 listopada 2018 r. skarżący wyjaśnił, że skargę złożył w dniu 22 sierpnia 2018 r. Przedłożył także kserokopię pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 sierpnia 2018 r. do Komendanta Miejskiego Policji w Opolu, będącego następstwem pisma skarżącego z dnia 17 lipca 2018 r., w którym skarżący wniósł o dokonanie sprostowania - w trybie art. 111 ust. 1 K.p.a. - nieprawidłowego pouczenia w decyzji, a także o przeprowadzenie w trybie samokontroli decyzji Komendanta Wojewódzkiego w Opolu z dnia 28 czerwca 2018 r., nr [...], w celu jej uchylenia lub zmiany przez organ nadrzędny. We wskazanym piśmie z dnia 7 sierpnia 2018 r. organ odwoławczy wyjaśnił Komendantowi Miejskiemu Policji w Opolu, że wystąpiono do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia 28 czerwca 2018 r. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Komendanta Miejski Policji w Opolu z dnia 20 sierpnia 2018 r. o sprostowaniu pouczenia o prawie do wniesienia odwołania, zamieszczonego w decyzji z dnia 30 marca 2018 r., w ten sposób, że na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. z 2014 r. poz. 616, z późn. zm.), od decyzji z dnia 30 marca 2018 r. przysługuje prawo wniesienia odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, na zasadach i w terminach określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Jednym zaś z pierwszych warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm. - dalej K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm. - dalej Ordynacja podatkowa), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, w świetle przepisów P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a P.p.s.a.); w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.), a także rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). Przedmiot rozpoznawanej skargi stanowi decyzja administracyjna Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 28 czerwca 2018 r., która według art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. jest objęta zakresem kognicji sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, co do zasady, decyzja administracyjna stanowi zatem akt objęty kognicją sądu administracyjnego na podstawie ww. przepisu. Również w piśmiennictwie wskazano, że tak określony przez ustawodawcę w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. zakres kontroli działalności administracji publicznej statuuje w gruncie rzeczy domniemanie jurysdykcji sądownictwa administracyjnego każdej aktywności podmiotu wykonywanej w prawnej formie działania administracji. Tego typu domniemanie może zostać obalone dopiero poprzez wyraźną i niebudzącą wątpliwości regulację normatywną, wskazującą inny sąd (należący do innego pionu sądownictwa) jako właściwy w danej sprawie (tak: J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (redaktorzy), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2015 r., s. 51). Jak natomiast wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę, odwołanie, które złożył skarżący zostało rozpatrzone przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu niezgodnie z właściwością. Obecnie toczy się w Komendzie Głównej Policji postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu nr [...] z dnia 28 czerwca 2018 r., czyli decyzji objętej skargą wniesioną do tut. Sądu. Tak więc, skoro w stosunku do zaskarżonej decyzji z dnia 28 czerwca 2018 r. brak jest wyraźnej regulacji, która wskazywałaby inny Sąd - spoza pionu sądownictwa administracyjnego - jako właściwy do jej rozpatrzenia, to należało przyjąć, że rozpatrzeniem skargi na powyższą decyzję powinien się zająć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Jednak, aby mogło to nastąpić, muszą zostać spełnione również kolejne warunki dopuszczalności skargi, wymienione w art. 58 § 1 P.p.s.a. Drugim natomiast z wymienionych w tym przepisie warunków skutecznego wniesienia skargi jest złożenie jej w przepisanym terminie. W związku z tym, w sytuacji gdy skarżący zdecydował się zaskarżyć decyzję z dnia 28 czerwca 2018 r. do sądu administracyjnego, to powinien uczynić to w przewidzianym dla tej czynności terminie, określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a, czyli w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca. J. T. odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 14 lipca 2018 r., więc termin do jej zaskarżenia rozpoczął bieg w dniu 15 lipca 2018 r. i zakończył się w dniu 13 sierpnia 2018 r. Skarżący natomiast, jak sam oświadczył, wniósł skargę osobiście do organu w dniu 22 sierpnia 2018 r., tj. po upływie ustawowego terminu. Skargę, jako spóźnioną, należało zatem odrzucić. Wyjaśnić jeszcze przyjdzie, że bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi pozostaje postanowienie z dnia 20 sierpnia 2018 r. o sprostowaniu decyzji z dnia 30 sierpnia 2018 r., w którym wskazano, że bieg terminu do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi od uzupełnionej decyzji biegnie od dnia doręczenia stronie tego postanowienia. W postanowieniu wskazano bowiem wyraźnie, że ww. termin dotyczy tylko decyzji organu pierwszej instancji z dnia 30 marca 2018 r., a nie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy skargę Sąd skargę odrzucił, na podstawie przytoczonego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.