II SA/Op 462/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w pogotowiu opiekuńczym postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia [...], nr [...], na mocy której orzeczono w stosunku do S. B. o: częściowym zwolnieniu z odpłatności za pobyt dzieci – J. B. i P. B. w Pogotowiu Opiekuńczym w O. i ustaleniu częściowej odpłatności za pobyt J. B. w tym pogotowiu, w okresie od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 22 lipca 2009 r., w wysokości 419 zł za każdy miesiąc, jak również ustaleniu częściowej odpłatności za pobyt P. B., w okresie od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 22 lipca 2009 r., w wysokości 105 zł za każdy miesiąc. Powyższa decyzja przesłana została przez organ S. B. listem poleconym za pośrednictwem poczty i doręczona adresatowi osobiście w dniu 5 lipca 2010 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenie odbioru przesyłki opatrzone jego podpisem potwierdzającym odbiór. Skargę na tę decyzję S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem organu, przesyłką listowną, w dniu 9 sierpnia 2010 r. Datę wniesienia skargi potwierdza stempel pocztowy na kopercie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że strona ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego. Stosownie do art. 83 § 3 P.p.s.a., data nadanie przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu. Na zasadzie natomiast art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 5 lipca 2010 r., a nie jak wskazuje on w skardze dnia 11 lipca 2010 r. Odbiór decyzji w dacie 5 lipca 2010 r. skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki, załączonym do akt administracyjnych (karta nr 6). W kwestionowanej decyzji skarżący prawidłowo został przy tym pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi, jako wynoszącym trzydzieści dni od dnia jej otrzymania. Określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie rozpoczął zatem bieg w dniu 6 lipca 2010 r., a ostatni jego dzień przypadał na dzień 4 sierpnia 2010 r. Skoro jednak skarga została wniesiona przez skarżącego w dniu 9 sierpnia 2010 r. należało przyjąć, że czynności wniesienia skargi dokonano z uchybieniem ustawowego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.