II SA/Op 463/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 26 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać adwokatowi B. P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu T. K. w kwocie 369 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) zawierającej podatek od towarów i usług w kwocie 69 zł (słownie: sześćdziesiąt dziewięć złotych). Skarżącemu na jego wniosek o prawo pomocy złożony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, został przyznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt II SA/Op 463/12, adwokat z urzędu. Adwokatem tym Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła B. P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...]. Rozprawę w dniu 24 stycznia 2013 r., na której Sąd wydał wyrok oddalający skargę - poprzedzało zarządzone przez Sąd - posiedzenie mediacyjne. Na posiedzeniu tym, mającym miejsce w dniu 11 grudnia 2012 r., za pełnomocnika skarżącego stawił się jego substytut aplikant adwokacki III roku M. G.. Substytut oświadczył w czasie mediacji, że T. K. pisał skargę samodzielnie i jej treść może być myląca, przedstawił argumenty skarżącego przeciw zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Wniósł on także o przyznanie kosztów "pełnomocnika z urzędu w ramach postępowania mediacyjnego". Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r., adwokat skarżącego z urzędu B. P. poparł skargę, podkreślając, że jest ona aktualna dopóki organ nie poprawi błędów w decyzji. Zapytany przez Sąd pełnomocnik oświadczył, że opuszczenie lokalu przez skarżącego nie było dobrowolne, a związane z pozbawieniem wolności, nie są mu znane żadne okoliczności, co do powództwa strony o przywrócenie posiadania lokalu. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte. Następnie pełnomocnik złożył wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku i doręczenie go, co nastąpiło dnia 1 marca 2013 r. Pełnomocnik do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie dokonał żadnych nowych czynności w sprawie. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – stawka minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Maksymalna zatem wysokość wynagrodzenia w sprawie mogłaby wynosić 360 zł netto. Zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w brzmieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynosi ona 23 %. Referendarz sądowy przyznając adwokatowi, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za udzieloną pomoc w sprawie, w tym za udział w postępowaniu mediacyjnym, należy mu przyznać wynagrodzenie według norm przepisanych. Wynagrodzenie to przyznał powiększając stawkę minimalną 240 zł netto, za udział pełnomocnika w postępowaniu mediacyjnym o 60 zł netto, czyli 300 zł netto. Uzasadniał to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata. Adwokat stawił się na posiedzenia Sądu, nie składał żadnych pism procesowych. Referendarz nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem nie wykazał on ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 69 zł. W związku z powyższym na postawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 19 pkt 1 w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w sentencji.