II SA/Op 465/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. J. K. wniosła w dniu 13 sierpnia 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] , nr [...], uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powicie [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie legalności wykonania ławy fundamentowej pod obiekt budowlany-ogrodzenie na posesji położonej w J. przy granicy z działką sąsiednią, i umarzające postępowanie organu pierwszej instancji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwania te zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Skarżąca odpowiedziała na wezwania Sądu pismem z dnia 1 października 2007r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), w którym wskazała, iż dołącza żądany odpis skargi. Sąd stwierdził jednak, iż pismo złożone przez skarżącą nie stanowi odpisu skargi, a kserokopię pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...], nr [...], skierowane do skarżącej. W piśmie z dnia 1 października 2007 r. J. K. podniosła także, że nie uiściła wpisu od skargi, ponieważ "wniosek wpłynął urzędu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.", a u prawnika dowiedziała się, że nie musi uiszczać opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie trzeba wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. – uiszczenie od niej wpisu. Wskazać należy, iż w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, pobiera się wpis w kwocie 100 zł, na podstawie art. 231 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na dołączeniu jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wezwał do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej w dniu 24 września 2007 r., co skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem. Doręczenie było zatem skuteczne. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał w dniu 1 października 2007 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło, jak Sąd wskazał już powyżej, ani do uzupełnienia braku formalnego skargi, ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.