II SA/Op 465/14

WyrokWSA w Opolu2014-10-28

Skład orzekający: Teresa Cisyk, Krzysztof Bogusz, Jerzy Krupiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy informacja o rozstrzygnięciu protestu, dotycząca dofinansowania projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, mimo że nie jest decyzją administracyjną?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona na podstawie art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest dopuszczalna, nawet jeśli zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, pod warunkiem wyczerpania środków odwoławczych i otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. W analizowanej sprawie, mimo pozytywnej oceny projektu po proteście, brak rekomendacji do dofinansowania z powodu braku rezerwy finansowej nie narusza przepisów, gdyż ustawa nie przewiduje obowiązku tworzenia takiej rezerwy, a sytuacja ta jest zgodna z art. 30f ustawy.
Stan faktyczny
Fundacja złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Po negatywnej ocenie merytorycznej, Fundacja wniosła protest, który został uwzględniony, a wniosek skierowano do ponownej weryfikacji. Po ponownej ocenie wniosek uzyskał wymaganą liczbę punktów i został zakwalifikowany do dofinansowania. Jednakże, Instytucja Organizująca Konkurs poinformowała, że nie tworzy rezerwy finansowej na takie projekty i wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania. Fundacja wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. oraz stosowanie nieobowiązujących aktów prawnych.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant Referent stażysta Dorota Ziółecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na rozstrzygnięcie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu z dnia 19 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie protestu w sprawie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013. oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez Fundację [...] z siedzibą w [...] (zwanej dalej Fundacją) było rozstrzygnięcie protestu Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu z dnia 19 sierpnia 2014 r., nr [...] w sprawie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: Fundacja złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], pn "Szansa dla młodych" (KSI nr [...]) w ramach konkursu zamkniętego nr [...], w zakresie Działania 6.2 "Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia", Priorytetu VI "Rynek pracy otwarty dla wszystkich" POKL 2007-2013. Wojewódzki Urząd Pracy w Opolu, jako Instytucja Organizująca Konkurs (dalej jako IOK) poinformowała Fundację - pismem z dnia 28 maja 2014 r. - o wynikach oceny merytorycznej złożonych wniosków oraz przedstawiła ich listę rankingową, zaakceptowaną przez Zarząd Województwa Opolskiego. W piśmie tym zawarto także informację, że w wyniku powyższej oceny, wniosek Fundacji otrzymał 85,5 punktów ogółem na 120 możliwych do uzyskania, ale w pkt IV Karty oceny merytorycznej, zgodnie z systemem wagowym, nie otrzymał minimum 60% punktów i tym samym nie został przyjęty do realizacji. Szczegółową punktację przedstawiono w formie tabeli, a ponadto w załączeniu do ww. pisma przesłano Fundacji również kopie kart oceny merytorycznej wraz z pełnym uzasadnieniem dokonanej oceny merytorycznej wniosku. Jednocześnie pouczono Fundację o środku odwoławczym - proteście, o którym mowa w art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą. Pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. Fundacja wniosła protest od wyników oceny merytorycznej, w którym zakwestionowała część B Karty oceny merytorycznej, tj. pkt IV (Budżet projektu) lit. a), b), c), d), e). Fundacja zaakcentowała, że zgodnie z dokumentacją konkursową oraz ogłoszonym konkursem w dniu 23 stycznia 2014 r., datą zakończenia konkursu i maksymalnego terminu składania wniosków o dofinansowanie był dzień 21 lutego 2014 r. i w tym dniu sporny wniosek wpłynął do siedziby IOK. Natomiast uchwała Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 24 lutego 2014 r., nr [...], w sprawie "Katalogu maksymalnych, dopuszczalnych stawek dla towarów i usług typowych..." została podjęta po zamknięciu konkursu, a informację o przyjętym Katalogu opublikowano na stronie internetowej IOK w Opolu (www.pold-opole.pl) dopiero w dniu 4 marca 2014 r. W ocenie Fundacji, skoro powyższy Katalog, na który powołują się członkowie Komisji, wszedł w życie dopiero 24 lutego 2014 r., czyli po zamknięciu konkursu (po 21 lutego 2014 r.), stąd "prawo nie obowiązywało i nie było jawne", w związku z czym wnioskodawca nie mógł znać dopuszczalnych limitów na zakupy towarów i usług. Dlatego też, powoływanie się przez oceniających na uchwałę nr [...], stanowi "złamanie prawa przez IOK" oraz stosowanie praktyk nieuczciwej konkurencji w dystrybucji środków unijnych. W związku z tym uznała za bezpodstawne przyjęcie przez IOK przy ocenie, że koszty wskazane w jej wniosku są zawyżone. Wojewódzki Urząd Pracy w Opolu, działający w postępowaniu odwoławczym jako Instytucja Pośrednicząca 2 stopnia (dalej w skrócie IP2), postanowił uwzględnić protest i skierował wniosek Fundacji do ponownej weryfikacji we wskazanym w tym proteście zakresie, w ramach etapu oceny merytorycznej. Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu (dalej w skrócie WUP) poinformował Fundację o wyniku procedury odwoławczej, tj. o rozstrzygnięciu protestu. Podał, iż w efekcie ponownej oceny, wniosek pozytywnie przeszedł procedurę weryfikacji merytorycznej. Wniosek bowiem uzyskał łącznie 106,5 punktów (w tym 20 punktów strategicznych) na 120 możliwych do uzyskania. Szczegółową punktację WUP przedstawił w formie tabeli zamieszczonej w ww. piśmie. Ponadto, załączył do pisma kopie kart ponownej oceny merytorycznej wraz z pełnym uzasadnieniem całej oceny merytorycznej. Zawarł również informację, że w przypadku oceny wniosku w ramach procedury odwoławczej, wniosek może uzyskać dofinansowanie jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: uzyskał min. 60 punktów za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych (1); uzyskał przynajmniej 60% punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej [zgodnie z Kartą oceny merytorycznej z systemem wagowym zawartą w Dokumentacji konkursowej] (2); uzyskał co najmniej tyle punktów, co najniżej oceniany wniosek w ramach listy rankingowej, spośród wniosków zakwalifikowanych do dofinansowania, sporządzonej na posiedzeniu Komisji zorganizowanym w danym konkursie zamkniętym (3). W tym stanie rzeczy WUP stwierdził, że wniosek Fundacji, w wyniku ponownej oceny merytorycznej spełnił powyższe wymagania i został zakwalifikowany do dofinansowania. Jednakże, jako IOK nie tworzy rezerwy finansowej z przeznaczeniem na podpisanie umów o dofinansowanie projektu, które w wyniku procedury odwoławczej kwalifikują się do dofinansowania. W związku z powyższym, wniosek Fundacji "ostatecznie nie jest rekomendowany do dofinansowania". Fundacja [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rozstrzygnięcie protestu - informację z dnia 19 sierpnia 2014 r. o pozytywnym rozpatrzeniu protestu. Skarżonemu rozstrzygnięciu protestu Fundacja zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: - art. 107 § 1 i 3 w związku z art. 7, 8 i 11 K.p.a. przez wadliwe sformułowanie uzasadnienia informacji, które doprowadziło do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, - art. 7 K.p.a przez wydanie informacji na podstawie aktów niewiążących (Wytycznych) oraz obowiązujących w innym przedziale czasowym (uchwały nr [...] Zarządu Województwa Opolskiego) niż "właściwy dla wyboru właściwego podmiotu, który ma otrzymać dofinansowanie projektu". Fundacja wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, jednocześnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosła, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest błędne oraz wydane z naruszeniem prawa i powinno być one wyeliminowana z obrotu prawnego. Zgodnie z ogłoszeniem listy rankingowej po protestach, skarżącej przyznano maksymalną liczbę punktów i gdyby ta wielkość była prawidłowo ustalona od samego początku postępowania, wówczas spowodowałaby przyznanie dofinansowania projektu. Skarżąca powieliła zarzuty zawarte w proteście, odnoszące się do "Katalogu maksymalnych stawek dopuszczalnych...", przyjętych uchwałą z dnia 24 lutego 2014 r., nr [...]. Obszernie natomiast argumentowała naruszenie przepisów K.p.a. Przywołując regulacje art. 7 i 77 § 1 K.p.a. skarżąca stwierdziła, że organ nie ustalił okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a interes strony i interes społeczny został w tym przypadku zignorowany. Kwestionowane postępowanie organu narusza także zasadę określoną w art. 8 K.p.a. Na tę okoliczność odwołała się do literatury przedmiotu. Ponadto uznała, że decyzja wydana w następstwie złożenia protestu nie odniosła się w żaden sposób do jego treści, czym złamano zasady określone w art. 107 § 1 i 3 K.p.a. W tej materii wskazała na wyroku NSA z 12 sierpnia 1999 r., IV SA 380/97, LEX nr 48151. Zdaniem skarżącej, naruszona została także zasada legalizmu z art. 6 i 7 K.p.a. Dodała, że w państwie prawa nie ma miejsca na mechaniczne i sztywno pojmowane zasady nadrzędności interesu ogólnego nad indywidualnym, dlatego też organ winien był zweryfikować rozstrzygnięcie po wniesieniu protestu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor WUP w Opolu wniósł o oddalenie skargi, a w przypadku nieuwzględnienia oddalenia o odrzucenie lub pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Zaakcentował, że w wyniku ponownej oceny wniosek skarżącej otrzymał oczekiwaną przez Fundację ilość punktów, co oznacza, iż wniosek został oceniony pozytywnie i zakwalifikowany do uzyskania dofinansowania. Podkreślił, iż co do treści merytorycznej oceny wniosku, po wyczerpaniu prawem przewidzianej procedury odwoławczej, nie można wnosić zastrzeżeń. Odnosząc się do zarzutów skargi, że informacja została wadliwie uzasadniona, co naruszyła art. 107 § 1 i 3 K.p.a. w związku z art. 7, 8 i 11 K.p.a., stwierdził, iż są one całkowicie chybione, a ponadto nie znajdują oparcia w stanie prawnym, jak i w przedmiotowej sprawie. Podniósł, że z zapisu art. 30g ustawy wynika wprost, że "Informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej." To oznacza, że do "informacji" nie mają zastosowania przepisy art. 107 K.p.a. Z kolei, przywołując treść art. 37 ustawy stwierdził, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy nie stosuje się przepisów K.p.a. Odnosząc się do zarzutu spóźnionego zamieszczenia na stronie internetowej "Katalogu maksymalnych dopuszczalnych stawek.." przyjętych uchwałą nr [...], oświadczył, że ten zarzut protestu został uznany, co potwierdza treść pisma informującego skarżącą o uznaniu jej protestu. Opóźnienie to jednak nie naruszyło zasady równości stron postępowania, bowiem dotyczyło wszystkich potencjalnych beneficjentów. W ocenie WUP, istotą skargi jest fakt nieuzyskania przez Fundację dofinansowania projektu, jednak zaistniała sytuacja jest zgodna z przepisem art. 30f ustawy, a taki przypadek miał miejsce w tej sprawie. Natomiast złożony projekt, w ramach POKL pod nazwą "Szansa dla młodych", został opracowany zgodnie z Dokumentacją konkursową dla konkursu zamkniętego nr [...]. Dyrektor podkreślił, że Dokumentacja ta była i jest dostępna na stronie internetowej WUP. Jest ona obszernym i szczegółowym dokumentem, a na jej stronie 17 zawarta została istotna w niniejszej sprawie informacja o wysokości środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów oraz to, że IOK nie tworzy rezerwy finansowej z przeznaczeniem na podpisanie umów o dofinansowanie projektu, które w wyniku procedury odwoławczej kwalifikują się do dofinansowania. Stąd zarzut braku pełnej informacji o warunkach konkursu i ewentualnych konsekwencjach procedury odwoławczej, nie znajduje potwierdzenia. Na rozprawie sądowej pełnomocnik WUP wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę, przedkładając - na zarządzenie Sądu - stosowne pełnomocnictwo oraz dokument pn. "Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki" z dnia 1 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1259, z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei, w myśl art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w niej nieuregulowanym do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a. Na zasadzie tej ustawy, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Jak bowiem wynika z art. 30c ust. 1 ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku przewidzianej procedury odwoławczej, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W myśl art. 30c ust. 2 ustawy, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygniecie środka odwoławczego (protestu), zawarte w piśmie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu - Instytucji Pośredniczącej 2 stopnia (IP2) z dnia 19 sierpnia 2014 r., na które skarga została wniesiona w trybie art. 30c ust. 1 ustawy. Okolicznością nie budzącą wątpliwości Sądu jest fakt, że skarżąca Fundacja wniosła skargę - po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, z zachowaniem terminu, załączając wymaganą dokumentację. W pierwszej kolejności dostrzec trzeba, z uwagi na rezultat końcowy postępowania odwoławczego w tej sprawie przedstawiony w ww. piśmie, oraz z powodu stanowiska IP2 zawartego w odpowiedzi na skargę, że "co do treści merytorycznej oceny wniosku (po wyczerpaniu procedury odwoławczej), nie można wnosić zastrzeżeń", iż czym innym jest negatywna ocena projektu (wniosku), która jest przedmiotem odwołania, a czym innym negatywny wynik postępowania odwoławczego, który podlega zaskarżeniu do Sądu. Sam fakt "pozytywnej" oceny projektu nie oznacza pozytywnego wyniku postępowania odwoławczego, bowiem de facto chodzi o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy. Celem złożenia wniosku jest uzyskanie przez wnioskodawcę środków pieniężnych, a zatem w sytuacji, gdy wnioskodawca nic nie otrzymał (brak środków), trudno jest oceniać końcowe rozstrzygnięcie jako pozytywne załatwienie sprawy. Za taką interpretacją pojęcia oceny pozytywnej przemawia treść art. 30a ust. 1 ustawy, z którego wynika, że umowa o dofinansowanie projektu zawierana jest w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania oraz (pkt 1), którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego (pkt 2). Dopiero tak zweryfikowany wniosek daje wnioskodawcom podstawę do ubiegania się o zawarcie umowy o dofinansowanie projektu, na podstawie której może następnie żądać wydania jej przydzielonych środków. Pogląd taki ugruntowany został w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 282/10, LEX nr 673827; z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 248/10,LEX nr 606578; z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 1175/10, LEX nr 742833). Mając na uwadze powyższe rozważania uznać należy, że skarga Fundacji w tej sprawie jest dopuszczalna. W tym miejscu odnotować również przyjdzie, że wniosek skarżącej przeszedł całą, dwukrotną procedurę oceny merytorycznej. Po pierwsze - pismem z dnia 28 maja 2014 r., Fundacja została poinformowana, że otrzymała 85,5 punktów ogółem na 120 możliwych do uzyskania, przy czym w punkcie IV Karty oceny merytorycznej (zgodnie z systemem wagowym zwartym w dokumentacji konkursowej) projekt nie otrzymał minimum 60% punktów i tym samym nie został przyjęty do realizacji. W następstwie uwzględnienia w całości przez IP2 złożonego przez Fundację protestu, inaczej mówiąc, po uznaniu zrzutów protestu za zasadne, pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. poinformowano skarżącą o wynikach ponownej oceny merytorycznej, w której sporny wniosek uzyskał łącznie 106,5 punktu (w tym 20 punktów strategicznych) na 120 możliwych do uzyskania. W ramach tej procedury odwoławczej (ponownej oceny merytorycznej) wniosek skarżącej otrzymał oczekiwaną przez Fundację ilość punktów, co oznacza, jak wskazano w rozstrzygnięciu protestu, iż wniosek został zakwalifikowany do uzyskania dofinansowania. W efekcie uwzględnienia protestu i w wyniku ponownej oceny merytorycznej, bezsprzecznie projekt objęty wnioskiem skarżącej przeszedł pozytywnie ocenę (spełniał warunki konkursu) i został zakwalifikowany do dofinansowania, co jednoznacznie wynika z rozstrzygnięcia protestu i załączonej dokumentacji. W rozstrzygnięciu protestu, tj. w piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r. zawarta jest szczegółowa informacja co do przyczyn, przebiegu, zakresu i wyników ponownej oceny, w tym także w formie tabelarycznej. Do pisma załączono także kopie kart ponownej oceny merytorycznej wniosku. Również zarzut spóźnionego zamieszczenia na stronie internetowej (WUP) organizującego konkurs dokumentu pod nazwą "Katalog maksymalnych dopuszczalnych stawek dla towarów i usług (powszechnie występujących) w ramach konkursów i naborów projektów systemowych dla których ocena merytoryczna rozpocznie się w 2014 roku, w ramach komponentu regionalnego PO KL, przyjęty uchwałą nr [...] Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 24 lutego 2014 r., został przez IP2 uznany w ramach powtórnej oceny, co potwierdzają wyniki ostatecznej oceny po proteście. Powyższe znalazło także swój wyraz w treści pisma Dyrektora WUP w Opolu nr [...] z dnia 8 lipca 2014 r., informującego skarżącą o uznaniu protestu. Przy czym, zarzucane tak w proteście, jak i w skardze ww. opóźnienie nie naruszyło jednak zasady równości stron postępowania, bowiem dotyczyło wszystkich potencjalnych beneficjentów, skutkowało wobec wszystkich bez wyłączenia, z równym traktowaniem, co potwierdza także wynik rozstrzygniętego pozytywnie protestu skarżącej. Jednakże, co należy podkreślić, że pomimo, iż projekt (wniosek) skarżącej uzyskał na etapie odwoławczym pozytywną ocenę i został zakwalifikowany do dofinansowania, to jednak nie został rekomendowany do dofinansowania, czyli do podpisania umowy. Brak tej rekomendacji nastąpił dlatego, że WUP, jako Instytucja Organizująca Konkurs (IOK), nie tworzy rezerwy finansowej z przeznaczeniem na podpisanie umów o dofinansowanie projektów, które w wyniku procedury odwoławczej kwalifikują się do dofinansowania. Powyższe stanowisko jednoznacznie wynika z zaskarżonego pisma z dnia 19 sierpnia 2014 r., tj. rozstrzygnięcia protestu. Zatem, istotę tej skargi stanowi fakt nieuzyskania przez skarżącą Fundację dofinansowania jej projektu. Jednakże ta zaistniała sytuacja nie narusza obowiązujących w tym zakresie przepisów ustawy, bowiem art. 30f tej ustawy stanowi, iż "Procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a-30e, nie wstrzymuje zawierania umów z wykonawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania". Skoro w niniejszej sprawie taki przypadek miał miejsce, to nie można skutecznie zarzucać, że doszło do naruszenia prawa z tego powodu, iż nie było utworzonej rezerwy finansowej z przeznaczeniem na podpisanie umów o dofinansowanie projektów, które w wyniku procedury odwoławczej kwalifikują się do dofinansowania. Ustawa nie przewiduje obowiązku tworzenia rezerwy finansowej dla projektów, które w wyniku ponownej oceny spełniają kryteria kwalifikujące do dofinansowania. Natomiast, celem przepisu art. 30f ustawy jest zapewnienie, aby sytuacja prawna i faktyczna tych wnioskodawców, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania nie była uzależniona od czasu trwania i wyników procedur odwoławczych uruchamianych przez innych wnioskodawców, tj. potencjalnych beneficjentów projektów. W świetle powyższego przyjąć należy, że w tej sprawie nie został naruszony przepis art. 30f ustawy. Dostrzec jednak trzeba, że skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie jej projektu w ramach POKL pod nazwą "Szansa dla młodych", który został opracowany zgodnie z "Dokumentacją konkursową dla konkursu zamkniętego nr [...]", która była i jest dostępna na stronie internetowej WUP. Niewątpliwie, jest ona dokumentem obszernym i szczegółowym, niemniej jednak na jej stronie 17 zawarta jest istotna w tej sprawie informacja o wysokości środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów oraz to, że IOK nie tworzy rezerwy finansowej z przeznaczeniem na podpisanie umów o dofinansowanie projektu, które w wyniku procedury odwoławczej kwalifikują się do dofinansowania. W dokumencie tym jest również informacja o tym, że w związku z zamykaniem Programu, projekty kwalifikujące się do dofinansowania w ramach procedury odwoławczej będą mogły uzyskiwać dofinansowanie wyłącznie w przypadku dostępności środków. Powyższe wynika z założeń Planu działania na lata 2014-2015 dla Priorytetu VI, Działania 6.2 PO KL, tak też stanowią zapisy kryterium dostępu pkt 1.4.1 Dokumentacji konkursowej. Reasumując raz jeszcze wyjaśnić przyjdzie, że Dyrektor WUP w swoim rozstrzygnięciu w całości odniósł się do zarzutów protestu. Z lektury akt, a w szczególności z treści rozstrzygnięcia jednoznacznie wynika, że w sposób wyczerpujący rozpatrzone zostały zarzuty, a dokonana powtórnie ocena projektu (dokumentacji skarżącej) była prawidłowa. W informacji o wyniku ponownej oceny merytorycznej, przeprowadzonej na skutek uwzględnienia protestu, zawarte jest stanowisko i uzasadnienie w przedmiocie wykazania skarżącej, co zadecydowało o pozytywnej ocenie i zakwalifikowaniu jej projektu w tym konkursie oraz, co było powodem, że projekt nie został rekomendowany do dofinansowania. Mając powyższe na względzie, bezzasadne są zarzuty dotyczące braku dokonania rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu, w tym przypadku na etapie powtórnej oceny oraz naruszenia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich ubiegających się beneficjentów. Brak było zatem podstaw do stwierdzenia, że ocena samego projektu, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Sąd nie podzielił również zarzutów skargi w zakresie naruszenia w niniejszej sprawie przepisów art. 7, art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 37 ustawy, do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów K.p.a. Jednakże, mimo niestosowania przepisów K.p.a., Sąd zauważa, iż organ (Dyrektor WUP) rozpoznając tę sprawę w sposób prawidłowo ocenił wniosek skarżącej, co ma odzwierciedlenie w uzyskanych punktach, a tym samym w końcowej, pozytywnej ocenie projektu i jego zakwalifikowaniu do dofinansowania (jednak bez rekomendacji). Powyższe zatem pozwoliło uznać, że skarżąca nie może czynić skutecznego zarzutu naruszenia zasady zaufania do organów państwa (art. 8 K.p.a.) oraz zasady przekonywania (art. 11 K.p.a.). Podobnie, na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut skargi w zakresie naruszenia art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Dodać jedynie też można, że zgodnie z art. 30g ustawy, informacje dotyczące wyników oceny projektu nie są decyzjami administracyjnymi (por. wyrok NSA z dnia z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 846/13, LEX nr 1328506). W rozpoznawanej sprawie zaskarżone pismo (rozstrzygniecie protestu), pomimo, iż nie jest decyzją administracyjną, niemniej jednak zawierało ono nie tylko informację o uwzględnieniu protestu, o dokonanej powtórnie merytorycznej ocenie, ale także zawierało stanowisko organu w kwestii pozytywnej oceny projektu, w tym w sposób należycie zostało uzasadnione. Dlatego też, zarzut naruszenia art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. jest zupełnie nieadekwatny do opisanej wyżej sytuacji. Warto też zwrócić uwagę, że zarzuty protestu podniesione przez skarżącą zostały uznane za zasadne, a w następstwie rozpoznania protestu, pozytywnie oceniono projekt skarżącej. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło