II SA/Op 466/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem na skutek wniosku skarżącego z dnia 2 października 2007 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2. ustanowić skarżącemu radcę prawnego Przedmiotem skargi wniesionej przez J. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o nałożeniu na K. i W. Ś. obowiązku doprowadzenia obiektu gospodarczego – kurnika położonego w K. na działce nr [...], do stanu zgodnego z prawem przez wykonanie instalacji wywiewnej i izolacji przeciwwilgociowej ścian wewnętrznych i zewnętrznych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2007 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że ma na utrzymaniu dwójkę dzieci w wieku szkolnym, które uczęszczają do gimnazjum i szkoły budowlanej. Fakt, iż skarżący utrzymuje dwójkę dzieci wpływa na to, że nie jest on w stanie ponieść opłat sądowych, ze względu na konieczność uiszczeniu wszystkich rachunków związanych z utrzymaniem mieszkania, wykupieniem biletów miesięcznych dla dzieci i skarżącego, poniesieniem kosztów zakupu lekarstw dla niego, a także zaspokojeniem potrzeb dzieci związanych z obowiązkiem szkolnym. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach J. G. podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwójką niepełnoletnich dzieci, posiada nieruchomości w postaci domu o powierzchni 120 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha i 96 arów. Jako źródła miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego, skarżący wskazał wynagrodzenie z tytułu świadczonej przez niego pracy w kwocie 1571,20 zł oraz świadczenia rodzinne w kwocie 520 zł. W rubryce pn. "Inne dane, które składający oświadczenie uważa za istotne" J. G. podał, że po opłaceniu wszystkich należności, pozostaje jego rodzinie kwota ok. 550 zł, którą przeznacza na wyżywienie, ubranie i potrzeby dzieci związane ze szkołą. Wobec faktu, że skarżący w formularzu złożonego wniosku nie wypełnił rubryk nr 8 (pn. "Stan majątkowy osób pozostających ze mną we wspólnym gospodarstwie domowym") i 9 (pn. "Inne, dodatkowe informacje o stanie majątkowym), referendarz sądowy pismem z dnia 8 października 2007 r. wezwał J. G. do uzupełnienia w/w braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Referendarz sądowy, działając w trybie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał ponadto skarżącego do przedłożenia aktualnych wyciągów z posiadanych rachunków bankowych oraz wskazania wysokości miesięcznych wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie swoje oraz rodziny, przy uwzględnieniu wydatków mieszkaniowych. W zakreślonym terminie, J. G. doręczył uzupełniony formularz wniosku oraz przedłożył wyciąg z rachunku bankowego za okres od dnia 1 września 2007 r. do 31 września 2007 r. Przedłożył także zestawienie miesięcznych wydatków jego rodziny, a mianowicie: koszty energii elektrycznej – 101,08 zł; wody – 31,67 zł; opłata za telefon – 69,89 zł; koszty biletu z tytułu dojazdu do pracy – 185 zł; koszty biletu z tytułu dojazdu dzieci do szkoły – 191,25 zł; abonament RTV – 17 zł; opłata za mleko – 45 zł. (razem: 640,89 zł). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części w skrócie: "P.p.s.a.", zważono co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wskazać należy, że ustanowienie pełnomocnika z urzędu, zgodnie z art. 244 § 2 P.p.s.a., stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego wyznaczonego pełnomocnika. Uwzględniając przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, określone w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stwierdzono, że istnieje podstawa do przyznania skarżącemu prawa pomocy, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W świetle cytowanego bowiem przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w tym zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, która to ocena została oparta na wskazanych we wniosku okolicznościach sprawy z uwzględnieniem doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, uzyskiwany dochód oraz stan majątku rodziny skarżącego jest niewystarczający do pokrycia kosztów sądowych wymaganych w niniejszym postępowaniu, a także kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Członkowie rodziny skarżącego muszą bowiem z wyżej wskazanego dochodu pokryć koszty bieżącego utrzymania, do których zaliczyć należy koszty ubrania, zakupu środków czystości, wyżywienia, lekarstw oraz koszty utrzymania mieszkania (640,89 zł miesięcznie). Wysokość wydatków na bieżące utrzymanie w stosunku do wysokości uzyskiwanego dochodu, a także przedstawiony stan majątku skarżącego i jego oświadczenie o braku zgromadzonych oszczędności, przemawiają za poglądem, iż skarżącemu należy przyznać prawo pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. W tych okolicznościach sprawy referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.