II SA/Op 467/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. I. S. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim z dnia [...], nr [...], nakazującą I. S. – właścicielce Zakładu Handlowo – Usługowego [...] Stacja demontażu pojazdów – przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania w/w Zakładu, zlokalizowanego w K. na działce nr [...]. Powyższa skarga została nadana listem poleconym w dniu 10 listopada 2009 r. i wpłynęła do tut. Sądu w dniu 13 listopada 2009 r., co wynika z daty prezentaty (k. 2 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po zarejestrowaniu sprawy pod numerem II Og 194/09, w wyniku wykonania zarządzenia z dnia 13 listopada 2009 r., skierował skargę według właściwości do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem nadania jej biegu, doręczając ją przez pracownika Sądu w siedzibie organu w dniu 13 listopada 2009 r. do rąk uprawnionego pracownika organu, co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi i podając, iż skarga została wniesiona do tut. Sądu 13 listopada 2009 r., natomiast z uwagi na doręczenie zaskarżonej decyzji w dniu 12 października 2009 r., termin do wniesienia skargi upływał z dniem 12 listopada 2009 r. W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wydziału II z dnia 21 grudnia 2009 r. wezwano organ odwoławczy o wyjaśnienie sprawy prawidłowego doręczenia skarżącej I. S. przesyłki pocztowej zawierającej zaskarżoną do tut. Sądu decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] poprzez wyjaśnienie, czy H. J., który odebrał przesyłkę dla I. S. jest "dorosłym domownikiem", o jakim mowa w art. 43 K.p.a. (krewny, powinowaty adresata, mieszkający w tym samym lokalu), w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na powyższe, w zakreślonym przez Sąd terminie, organ odwoławczy poinformował, że nie posiada żądanych informacji. Jednocześnie podał, że zwrócił się do I. S. z prośbą o udzielnie wyjaśnień w tym zakresie bezpośrednio do tut. Sądu. Odpowiadając na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 6 stycznia 2010 r., skierowanym do tut. Sądu, wskazała, że H. J. nie jest krewnym ani powinowatym adresata mieszkającego w tym samym lokalu i nie powinien otrzymać przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, którą dostarczył jej osobiście. W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wydziału II z dnia 21 stycznia 2010 r. wezwano skarżącą do złożenia dalszych wyjaśnień dotyczących ewentualnego pokrewieństwa H. J. w stosunku do męża skarżącej, wspólnego zamieszkiwania i prowadzenia gospodarstwa domowego, a także daty doręczenia skarżącej kierowanej do niej przesyłki. Jednocześnie wskazano, że wyjaśnienie powyższych okoliczności konieczne jest do ustalenia dokładnej daty i prawidłowości doręczenia zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. I. S. poinformowała Sąd, że H. J. nie jest krewnym w stosunku do męża i nie zamieszkuje ani nie prowadzi ze skarżącą gospodarstwa domowego. Natomiast przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 13 października 2009 r. Pismem z dnia 8 stycznia 2010 r. organ odwoławczy przekazał do tut. Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że nie znajduje podstaw do jego uwzględniania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie podnieść trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających jej odrzucenie, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Dokonując oceny niniejszej skargi pod kątem zaktualizowania się w/w przesłanek, należało mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w danej sprawie oraz, że według art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Pierwszy z powołanych przepisów, określając termin do wniesienia skargi, wskazuje początek jego biegu w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia (m.in. decyzji) w sprawie. Początkową datą wskazanego terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 K.c. w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym stronie zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Natomiast wynikająca z art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (albo niewłaściwy organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 248 i powołane tam orzecznictwo). Powyższe oznacza, że po otrzymaniu rozstrzygnięcia strona postępowania ma trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie skargi na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Jeżeli zamiast tego strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu, który następnie skargę tę przekaże do właściwego organu pocztą albo przez uprawnionego pracownika celem nadania jej biegu, to termin do wniesienia skargi zachowany będzie jedynie wówczas, gdy sąd otrzymaną skargę zdoła nadać na adres organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. W sytuacji, gdy skarga ta zostaje przez Sąd przekazana przez upoważnionego pracownika, decyduje data wpływu skargi do organu właściwego. W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec dokonanych przez Sąd - na podstawie wyjaśnień skarżącej - ustaleń trzeba uznać, że doręczenie zaskarżonej decyzji w dniu 12 października 2009 r. nastąpiło do rąk osoby nieuprawnionej. W tej sytuacji, jako datę doręczenia decyzji należało przyjąć wskazaną przez skarżącą w piśmie z dnia 3 lutego 2009 r. datę otrzymania przez nią przesyłki zawierającej kwestionowaną decyzję, czyli 13 października 2009 r. Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wnoszenia skargi została doręczona stronie skarżącej w dniu 13 października 2009 r., ustawowy termin do złożenia skargi upływał w dniu 12 listopada 2009 r. (czwartek). Tymczasem, do przekazania skargi organowi przez Sąd doszło w dniu 13 listopada 2009 r. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że pomimo niezwłocznego działania Sądu mającego na celu nadanie prawidłowego biegu skardze, wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do jej wniesienia nie został zachowany, co uzasadniało odrzucenie skargi, na podstawie cyt. wyżej art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Końcowo, wyjaśnienia wymaga, że rozpoznanie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było niecelowe z uwagi na to, iż niniejsze postanowienie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w pierwszej instancji, a zatem w momencie jego wydania - stosownie do postanowień art. 61 § 6 P.p.s.a. - traci moc postanowienie w przedmiocie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn postanowiono, jak w sentencji.