II SA/Op 468/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska – spr. Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant St. inspektor sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi R. W. na czynność Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 23 maja 2017 r., w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oddala skargę. Realizując strategię rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (zwaną LSR), Stowarzyszenie "Kraina św. Anny" (dalej zwane też Stowarzyszeniem i LGD) przeprowadziło nabór wniosków o udzielenie wsparcia na operacje dotyczące poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w zakresie tematycznym "Rozwijanie działalności gospodarczej, w tym podnoszenie kompetencji osób realizujących operacje w tym zakresie (nabór nr [...]). W ramach powyższego naboru, w dniu 2 stycznia 2017 r. A (zwany również wnioskodawcą lub skarżącym) złożył wniosek o przyznanie wsparcia na realizację operacji pod nazwą "[...]", któremu nadano nr [...]. W dniu 13 lutego 2017 r. Rada Programowa Stowarzyszenia podjęła uchwałę nr [...] o wyborze wniosku skarżącego do dofinansowania w wysokości 300.000 zł. W uchwale wskazano, że operacja została uznana za zgodną z warunkami ogłoszonego naboru, z LSR Stowarzyszenia oraz z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW na lata 2014-2020 i przeszła weryfikację pozytywnie. W ramach oceny łącznie przyznano 32 punkty i operacja uzyskała minimalną liczbę punktów określoną w lokalnych kryteriach wyboru operacji dla danego zakresu wsparcia. Podano, że uchwałę podjęto 12 głosami "za" przy obecności 12 członków Rady Programowej na 15 w ogólnym składzie Rady. Podczas głosowania sektor publiczny reprezentowało 5 głosujących (41,67% udziału głosów w ogólnej liczbie głosów), sektor gospodarczy 2 głosujących (16,66% udziału głosów w ogólnej liczbie głosów), a sektor społeczny 5 głosujących (41,67% udziału głosów w ogólnej liczbie głosów). Zaznaczono również, że S. Z. nie brała udziału w pracach Rady Programowej dla naboru [...], zaś wykluczono z prac R. U. i Ł. J. Pismem z dnia 15 lutego 2017 r. poinformowano wnioskodawcę, że przedmiotowa operacja została wybrana do dofinansowania. Po otrzymaniu dokumentacji dotyczącej wyboru operacji do finansowania, Zarząd Województwa Opolskiego wezwał Stowarzyszenie m.in. do złożenia wyjaśnień w zakresie rozbieżności dotyczących reprezentacji sektorów oraz wskazania, czy przy ocenie operacji został zachowany skład Rady zgodnie z wymaganiami określonymi wart. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347, s. 320, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1303/2013. Organ podał, że stwierdzono sprzeczność pomiędzy załącznikiem nr 4 do wniosku o wybór LSR, gdzie odnotowano, że K. T. reprezentuje sektor publiczny (pozostałe), a rejestrem powiązań i przynależności członków Rady Programowej, gdzie wskazano, że reprezentuje sektor społeczny. Na powyższe wezwanie Stowarzyszenie wyjaśniło, że na etapie oceny i wyboru operacji oraz w trakcie posiedzenia Rady w dniu 13 lutego 2017 r. nastąpiło błędne przypisanie K. T. do reprezentacji sektora społecznego (jest ona członkiem Stowarzyszenia już od 7 lat i w okresie PROW 2007-2013, jako osoba fizyczna, przynależała do sektora społecznego, natomiast obecnie jest pracownikiem Urzędu Miejskiego Gminy Ujazd i w trakcie ww. posiedzenia Rady faktycznie reprezentowała sektor publiczny). Na etapie składania niniejszych wyjaśnień - po przesunięciu K. T. z sektora społecznego do sektora publicznego (zgodnie z załącznikiem nr 4 do wyboru LSR) - jeszcze raz dokonano przeliczenia sektorowości w stosunku do każdego wniosku na etapie podejmowania uchwał w dniu 13 lutego 2017. Przedstawiając prawidłowy podział w stosunku do liczby oddanych głosów, Stowarzyszenie wskazało, że w przypadku przedmiotowego wniosku, przy liczbie 12 głosujących sektor publiczny reprezentowało 6 osób (co stanowiło 50% składu Rady Programowej podczas głosowania), sektor gospodarczy 2 osoby (16,67%), a sektor społeczny 4 osoby (33,33%). Jednocześnie przyznało, że w wyniku ponownej weryfikacji podziału parytetów w stosunku do wniosku [...], należy uznać, że naruszono zapis art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Dlatego LGD dokonała korekty na oryginale uchwały. Pismem z dnia 23 maja 2017 r. Zarząd Województwa Opolskiego, działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. poz. 349, z późn. zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378), poinformował wnioskodawcę o odmowie przyznania przez Samorząd Województwa Opolskiego pomocy, o którą się ubiegał. Organ powołał regulacje art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności i wskazał, że zgodnie z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 ani władze publiczne, ani żadna z grup interesu, nie mogą mieć więcej niż 49% praw głosu na poziomie podejmowania decyzji, a zgodnie z art. 34 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, w ramach przedmiotowych procedur wyboru i kryteriów wyboru operacji LGD powinna zagwarantować, że co najmniej 50% głosów w decyzjach dotyczących wyboru pochodzi od partnerów niebędących instytucjami publicznymi. Stosownie do tego wyjaśnił, że na etapie oceny wniosków o udzielenie wsparcia Rada Decyzyjna błędnie przypisała K. T. do sektora społecznego, do którego przynależała w okresie PROW 2007- 2013, podczas gdy zgodnie z dokumentacją przedłożoną wraz z wnioskiem o wybór Lokalnej Strategii Rozwoju i oświadczeniem K. T., jest ona pracownikiem Urzędu Miejskiego Gminy Ujazd i tym samym reprezentuje sektor publiczny (pozostałe). W związku z tym dnia 26 kwietnia 2017 r. Rada Decyzyjna dokonała ponownej weryfikacji podziału parytetów, po uwzględnieniu zmian związanych z zaistniałą pomyłką, ustalając, że podczas głosowania 6 głosów stanowiło sektor publiczny (co stanowi 50% składu Rady Programowej podczas głosowania), 2 głosy stanowiły sektor gospodarczy (16,67%), a 4 głosy stanowiły sektor społeczny (33,33%). Powyższa zmiana z dnia 26 kwietnia 2017 r. została uwzględniona w uchwale z dnia 13 lutego 2017 r., nr [...] i - zdaniem organu - skutkowała tym, że podczas głosowania nad wnioskiem nr [...] nie został zachowany wymóg określony w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Z tej przyczyny w przedmiotowej sprawie wybór operacji został dokonany z naruszeniem kluczowej zasady wyboru, dlatego należało odmówić udzielenia wsparcia dla przedmiotowej operacji. Wezwaniem z dnia 8 czerwca 2017 r. A wystąpił do Samorządu Województwa Opolskiego o usunięcie naruszenia prawa i przyznanie wnioskowanej pomocy finansowej. Stwierdził, że spełnił wszystkie wymagane prawem warunki do udzielenia wsparcia, czego dowodem jest to, że pismem z dnia 15 lutego 2017 r. został poinformowany o przyznaniu pomocy. Analizując mające zastosowanie w sprawie przepisy, podniósł, że brak jest podstaw do uznania, iż K. T. przy ocenie operacji reprezentowała władzę publiczną. O takim uznaniu nie decyduje bowiem sam fakt zatrudnienia w Urzędzie Miejskim w Ujeździe. Dowodził, że za przedstawiciela władzy publicznej należy uznać osobę bądź zespół osób upoważnionych do wykonywania określonych czynności w imieniu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Według Trybunału Konstytucyjnego, organ władzy publicznej podejmuje działania jedynie w sferze władczej, a nie gospodarczej. Ponadto zgodnie z wytycznymi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, przez władzę publiczną należy rozumieć organy władzy publicznej, czyli osoby bądź zespoły osób ludzi upoważnionych do wykonywania czynności w imieniu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Jednoosobowe organy władzy publicznej to np. wójt i burmistrz, a kolegialne - rada powiatu i gminy. Takim organem nie była natomiast K. T., która jako członek Stowarzyszenia od przeszło 7 lat w pełni przynależy do sektora społecznego. Zatem, w ocenie skarżącego, Samorząd Województwa dopuścił się naruszenia prawa przez odmowę przyznania pomocy na przedmiotową operację. Poza tym Zarząd Województwa Opolskiego oparł swoją decyzję o odmowie przyznania pomocy na niedopuszczalnych poprawkach wprowadzonych do uchwały z dnia 13 lutego 2017 r., nr [...], które nie mają mocy wiążącej. Poprawki te zostały naniesione w dniu 26 kwietnia 2017 r. przez Sekretarza Rady Programowej, w wyniku czego powstała niedopuszczalna sytuacja, gdy w obrocie prawnym funkcjonują dwie uchwały o tym samym numerze i różnej treści. Dalej skarżący wywodził, że przyjmując nawet, iż K. T. należało przypisać do sektora publicznego, to należy uznać, że dokonywanie ponownej weryfikacji podziału parytetów, przy uwzględnieniu tej osoby jako przedstawiciela władzy publicznej, nastąpiło z naruszeniem Regulaminu Rady Programowej Stowarzyszenia. Stosownie do § 12 ust. III pkt 4 i 5 Regulaminu, ocena K. T. powinna ulec odrzuceniu i wówczas parytety kształtowałyby się w sposób następujący: liczba głosujących 11 osób, w tym sektor publiczny 5 głosów (45,45%), sektor gospodarczy 2 głosy (18,19%), sektor społeczny 4 głosy (36,36%). Wskazane odrzucenie głosu w dalszym ciągu powoduje, że wynik głosowania jest pozytywny, ponieważ większość głosów (50%+1) będzie oddana na określoną operację. W takim przypadku zachowane jest również wymagane quorum. Powyższe wezwanie Zarząd Województwa Opolskiego rozpatrzył negatywnie, o czym poinformował skarżącego w piśmie z dnia 20 lipca 2017 r. Stwierdzając, że sformułowane zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, organ ponownie wskazał na błędne przypisanie do reprezentacji sektora społecznego K. T., która - zgodnie z jej oświadczeniem, jak i wyjaśnieniem Stowarzyszenia - reprezentuje sektor publiczny (pozostałe). W wyniku tego błędu nastąpił nieprawidłowy podział parytetów w Radzie Programowej Stowarzyszenia, co z kolei świadczy o naruszeniu art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Na czynność Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 23 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej A wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której zarzucił organowi naruszenie: - art. 17 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności przez odmowę udzielenia pomocy, podczas gdy spełnione zostały wszystkie warunki do przyznania wnioskowanego wsparcia, - art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020, przez błędne uznanie, że wybór przedmiotowej operacji został dokonany z naruszeniem kluczowej, określonej przepisami zasady wyboru, ponieważ K. T. w pełni przynależy do sektora społecznego, - art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 przez błędne uznanie, że przy podejmowaniu decyzji o wyborze operacji do dofinansowania przedstawiciele władz publicznych posiadali więcej niż 49% praw głosu, podczas gdy faktycznie posiadali 41,67% głosów, co znajduje potwierdzenie w uchwale Rady Programowej Stowarzyszenia z dnia 13 lutego 2017 r., nr [...]. W przypadku niepodzielenia ww. zarzutów przez Sąd, skarżący zgłosił również zarzut naruszenia art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w zw. z § 12 ust. III pkt 4 i 5 Regulaminu Rady Programowej Stowarzyszenia, stanowiącego zał. 1b do uchwały WZC z dnia 12 stycznia 2017 r., przez błędne uznanie, iż po weryfikacji w dniu 16 kwietnia 2017 r. wybór przedmiotowej operacji został dokonany z naruszeniem kluczowej zasady wyboru, podczas gdy przyjmując, że K. T. była przedstawicielem władzy publicznej, reasumpcja głosowania powinna polegać na odrzuceniu najniższej oceny przedstawiciela przeważającej grupy lub sektora, aż do momentu uzyskania reprezentatywności w parytetach. W związku z tym zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia (czynności) i zwrot kosztów postępowania. W motywach skargi powtórzył argumentację przedstawioną już w wezwaniu do usunięcia naruszenia, akcentując, że K. T. reprezentowała sektor społeczny, Zarząd Województwa Opolskiego oparł się na uchwale z poprawkami, która nie miała mocy wiążącej, zaś ponowna weryfikacja podziału parytetów nastąpiła z naruszeniem Regulaminu Rady Programowej Stowarzyszenia. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Opolskiego wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej podkreślił, że nie dokonuje samodzielnie wyboru operacji, natomiast może stwierdzić, że wybór dokonany przez LGD jest wadliwy i w konsekwencji odmówić przyznania wnioskowanej pomocy finansowej. Wyjaśnił, że K. T. zajmuje w Urzędzie kierownicze stanowisko (Kierownik Referatu Inwestycji, Spraw Komunalnych i Koordynacji Programów Unijnych), które zgodnie z Klasyfikacją Zawodów i Specjalności zaliczane jest do stanowisk przedstawicieli władz publicznych. Natomiast podane w Wytycznych przykłady organów władzy publicznej są jedynie przykładowe. Ponadto K. T. posiada uprawnienia do wydawania rozstrzygnięć administracyjnych, a więc posiada status organu władzy publicznej. Dalej, za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia przepisów prawa unijnego i krajowego , gdyż podczas głosowania w dniu 13 lutego 2017 r. sektor publiczny stanowił 50% głosów, sektor gospodarczy - 16,67%, a sektor społeczny - 33,33%. Poza tym w dniu 26 kwietnia 2017 r. Rada Decyzyjna poprawnie przyporządkowała K. T. do odpowiedniego sektora, co potwierdza, że skład Rady podczas głosowania nad przedmiotowym wnioskiem był wadliwy. Organ zauważył też, że nie mógł naruszyć przepisów Regulaminu, który dotyczy działania Rady Programowej Stowarzyszenia. Na rozprawie sądowej pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i argumentację w niej zawartą, a pełnomocnik organu - domagając się oddalenia skargi - podtrzymał stanowisko prezentowane w odpowiedzi na skargę i innych pismach. Z kolei skarżący zgodził się ze stanowiskiem swego pełnomocnika i dodatkowo zakwestionował prawidłowość poglądu o ograniczonej możliwości dokonania przez organ oceny przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność działania organu administracji publicznej, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej P.p.s.a., określony został katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej. Przepis art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej właśnie podstawie ocenie Sądu poddane zostało zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 23 maja 2017 r., nr [...], które dotyczyło odmowy przyznania skarżącemu pomocy finansowej na realizację operacji pod nazwą "[...]", w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, realizowanego w zakresie działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" i poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność". Zauważyć przyjdzie, że skarżący ubiegał się o przyznanie pomocy w ramach naboru przeprowadzonego przez Stowarzyszenie "Kraina św. Anny", działające jako lokalna grupa działania (LGD), realizująca strategię rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Nabór wniosków dotyczył wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562, z późn. zm. - w dacie rozstrzygania przez organ), zwanej dalej ustawą. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 3 tej ustawy, wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Do przyznania wsparcia finansowego, o które ubiegał się skarżący zastosowanie zatem znajdowały przepisy wskazanej powyżej ustawy oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o rozwoju lokalnym. Zaskarżona czynność odmowy przyznania wsparcia na realizację operacji podjęta została na podstawie 35 ust. 1 ustawy, a także na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym, stanowiącego, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Stosownie natomiast do art. 35 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Na podstawie wskazanych regulacji przyjąć należy, że odmowa przyznania pomocy w ramach działania i poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy jest uzasadniona w przypadku braku spełnienia warunków udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Zgodnie też z art. 35 ust. 2 ustawy - stosowanym do wsparcia z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 na zasadzie art. 3 ust. 3 ustawy, w przypadku takiej odmowy wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W stanie faktycznym niniejszej sprawy dopuszczalność takiego zaskarżenia związana więc była z uprzednim wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. i zachowaniem terminu wynikającego z art. 53 § 2 P.p.s.a, a to wobec treści tych przepisów sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Skarżący spełnił wskazane wymogi, gdyż skarga poprzedzona została stosownym wezwaniem z dnia 8 czerwca 2017 r. i wniesiona została w terminie, tj. w dniu 18 sierpnia 2017 r., po udzieleniu przez organ pismem odpowiedzi na wezwanie, doręczonej stronie skarżącej dnia 25 lipca 2017 r. Dopuszczalne tym samym było dokonanie oceny legalności zaskarżonej czynności. Przeprowadzona przez Sąd w powyższym zakresie kontrola nie wykazała jednak, aby odmowa przyznania skarżącemu wsparcia nastąpiła z jakimkolwiek naruszeniem przepisów prawa, w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi i orzeczenie na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego oraz proceduralnego. Z tego też powodu uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać przyjdzie, że skarżący ubiegał się o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, tj. o wsparcie z właściwych EFSI rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, obejmujące wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Stosownie do art. 19 ustawy o rozwoju lokalnym, nabór wniosków o udzielenie tego wsparcia przeprowadzony został przez Stowarzyszenie działające jako LGD. W wyniku tego naboru, po myśli art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym, Stowarzyszenie dokonało wyboru operacji objętej wnioskiem skarżącego i ustalenia kwoty wsparcia, w uchwale z dnia 13 lutego 2017 r. o numerze [...]. Co istotne, dokonanie takiego wyboru nie przesądzało jednak o udzieleniu przedmiotowej pomocy. Zgodnie bowiem z art. 24 ustawy o rozwoju lokalnym, właściwym miejscowo w sprawie udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b-e rozporządzenia nr 1303/2013, na daną operację jest zarząd województwa, z którym została zawarta umowa ramowa dotycząca LSR, w ramach której będzie realizowana ta operacja. Do zarządu województwa należy zatem ostateczne rozstrzygnięcie co do przyznania lub odmowy przyznania wnioskowanego wsparcia. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie takie zostało podjęte po dokonaniu przez LGD wyboru operacji i po przekazaniu - stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym - Zarządowi Województwa Opolskiego wniosków o udzielenie wsparcia dotyczących wybranych operacji (w tym wniosku skarżącego) wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji. Powstały na gruncie kontrolowanej sprawy zasadniczy spór dotyczy natomiast tego, czy Zarząd Województwa Opolskiego prawidłowo poinformował skarżącego o odmowie przyznania pomocy, uznając, że przy podejmowaniu decyzji w sprawie wyboru operacji skarżącego przez Radę Decyzyjną (LGD) nie został spełniony określony przepisami wymóg w zakresie zapewnienia prawidłowego składy Rady Programowej rozstrzygającej o wyborze tej operacji. Rozstrzygając tę kwestię, Sąd podzielił ocenę organu i stwierdził, że przy wyborze wniosku pomocowego skarżącego nie został spełniony warunek określony w art. 32 ust. 2 lit. 1 b rozporządzenia nr 1303/2013, a takie ustalenie - w świetle art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a i art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym - musiało skutkować podjęciem przez Zarząd Województwa Opolskiego czynności w postaci pisemnego poinformowania skarżącego o odmowie udzielenia wnioskowanej pomocy. Dostrzec przyjdzie, że do wymogu określonego wskazanym przepisem art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 odnosi się wprost art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym. Ostatnio wskazany przepis wyraźnie bowiem stanowi, że wsparcie, o którym mowa wart. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zachowano składu rady zgodnego z wymaganiami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Przesądza on zatem, że wymóg z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 musi być spełniony przy głosowaniu nad wyborem operacji do wsparcia, a brak spełnienia wskazanego warunku wyłącza bezwzględnie możliwość udzielenia pomocy finansowej. Przepis art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 stanowi z kolei, że rozwój lokalny kierowany przez społeczność jest kierowany przez lokalne grupy działania, w których skład wchodzą przedstawiciele władz publicznych, lokalnych partnerów społecznych i gospodarczych oraz mieszkańców, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani władze publiczne - określone zgodnie z przepisami krajowymi - ani żadna z grup interesu nie posiada więcej niż 49% praw głosu. Tymczasem w niniejszej sprawie trafnie ustalono, że rozstrzygnięcie Rady Programowej Stowarzyszenia "Kraina św. Anny" o wyborze wniosku skarżącego do wsparcia zostało podjęte przy udziale sektora publicznego posiadającego 50% głosów w ogólnej liczbie głosujących członków Rady (6 głosów przy liczbie głosujących wynoszącej 12 osób). Niewątpliwie zatem wskazany warunek nie został spełniony. Stwierdzić tym samym należało, że zaistniała negatywna przesłanka udzielenia pomocy na realizację operacji, o jakiej mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym i w takiej sytuacji wsparcie nie przysługuje. Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym, jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy, informacja taka powinna zostać sporządzona w formie pisemnej wraz z podaniem przyczyn odmowy. Z akt sprawy wynika, że Zarząd Województwa Opolskiego, wypełniając obowiązki w powyższym zakresie, wystosował do skarżącego pismo z dnia 23 maja 2017 r. informujące o odmowie przyznania pomocy, z jednoczesnym wskazaniem konkretnych przyczyn odmowy. Podał mianowicie, że Rada Decyzyjna omyłkowo przypisała K. T. do reprezentowania w Radzie sektora społecznego, zamiast sektora publicznego. Zaznaczył też, że zaistniała nieprawidłowość wynikała z tego, iż K. T. jest członkiem Stowarzyszenia już od 7 lat i w okresie PROW 2007- 2013, jako osoba fizyczna, przynależała do sektora społecznego. Dalej dowodził, że uzyskana dokumentacja potwierdza jednak, że aktualnie jest ona pracownikiem Urzędu Miejskiego Gminy Ujazd i tym samym reprezentuje sektor publiczny (pozostałe). W ocenie Sądu, okoliczności wskazane w informacji o odmowie przyznania skarżącemu pomocy, dotyczące błędnego przypisania głosującego członka Rady Decyzyjnej LGD do określonej grupy interesów i stanowiące podstawę stanowiska o braku spełnienia wymogu z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zostały wystarczająco wyjaśnione i znajdują potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych przez organ. Z oświadczenia K. T. oraz przedłożonego wraz z dokumentami rejestru powiązań wynika, że jest ona zatrudniona w Urzędzie Gminy, co - jak zaznaczono w odpowiedzi na skargę - znajduje dodatkowo potwierdzenie w informacji publicznej udostępnionej na stronie internetowej Urzędu Miejskiego Gminy Ujazd. K. T. zajmuje stanowisko Kierownika Referatu Inwestycji, Spraw Komunalnych i Koordynacji Programów Unijnych i posiada upoważnienie m.in. do wydawania rozstrzygnięć administracyjnych (por. zawarte na stronie internetowej informacje dotyczące zadań kierownika wskazanej komórki organizacyjnej). W załączniku nr 4 do wniosku o wybór Lokalnej Strategii Rozwoju przyjęto, że reprezentuje sektor publiczny i takie też przyporządkowanie jej do grupy członków Rady Decyzyjnej uznać należy za prawidłowe. Tym samym Sąd nie podzielił odmiennego w tej mierze stanowiska skarżącego, który akcentował m.in., że o zaliczeniu K. T. do sektora publicznego nie może decydować sam fakt jej zatrudnienia w Urzędzie. Jak wykazano, K. T. nie jest szeregowym pracownikiem, zaś pełniąc funkcje kierownicze, posiadając m.in. uprawnienia decyzyjne, kształtujące w sposób władczy sytuację jednostki, a także realizując określone przepisami prawa zadania publiczne powierzone administracji samorządowej, jest niewątpliwie przedstawicielem władzy publicznej. Oceny w tym zakresie nie może natomiast zmienić powołana przez skarżącego definicja "władz publicznych" zawarta w Wytycznych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr 3/1/2017 w zakresie niektórych zasad dokonywania wyboru operacji przez lokalne grupy działania, gdzie jedynie tytułem przykładu wskazano na wójta i burmistrza, a także radę powiatu i gminy, jako odpowiednio jednoosobowe i kolegialne organy władzy publicznej. Nie sposób przy tym nie dostrzec, że w komentowanej definicji określono ogólnie, iż władzę publiczną stanowią m.in. osoby upoważnione do wykonywania określonych czynności w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, a do takich właśnie osób należy K. T. Nadto nie bez racji wywodził organ, że również zgodnie z Klasyfikacją Zawodów i Specjalności osoby pełniące stanowiska kierownicze (także w jednostkach samorządu terytorialnego) trzeba zaliczyć do przedstawicieli władz publicznych. W tym miejscu odnotować trzeba, że w związku z zaistniałą nieprawidłowością Rada Decyzyjna w dniu 26 kwietnia 2017 r. przeprowadziła ponowną weryfikację podziału głosów poszczególnych grup interesów i dokonała zmiany (poprawek) w uchwale z dnia 13 lutego 2017 r., nr [...]. Rada ustaliła, że przy liczbie 12 głosujących członków sektor publiczny reprezentowało 6 osób (co stanowiło 50% udziału głosów w ogólnej liczbie głosów), sektor gospodarczy 2 osoby (co stanowiło 16,67% udziału głosów w ogólnej liczbie głosów), a sektor społeczny 4 osoby (co stanowiło 33,33% udziału głosów w ogólnej liczbie głosów). Taki faktyczny rozkład parytetów podczas głosowania, wynikający z powtórnego obliczenia liczebności poszczególnych sektorów po wyeliminowaniu popełnionego przez Radę błędu, jest zbieżny z prawidłowymi własnymi ustaleniami organu w omawianym zakresie. Przy dokonywaniu tych ustaleń nie miało natomiast decydującego znaczenia naniesienie w dniu 26 kwietnia 2017 r. poprawek w uchwale z dnia 13 lutego 2017 r., co w skardze oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa uznano za sytuację prawnie niedopuszczalną. Podkreślić należy, że uchwała z naniesionymi poprawkami jedynie potwierdziła stanowisko organu w kwestii reprezentacji poszczególnych sektorów przy ocenie operacji, zatem myli się skarżący gdy twierdzi, że Zarząd Województwa oparł się przy rozstrzyganiu na uchwale pozbawionej mocy prawnej. Niezasadnie też podnosi, że wspomniana uchwała stanowiła podstawę do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy, skoro w okolicznościach sprawy organ samodzielnie stwierdził niezachowanie wymogu z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi, powtórzyć przyjdzie, że art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym w sposób bezwzględny i bezpośredni wprowadza zakaz udzielenia wsparcia w przypadku braku zachowania wymogu z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Żaden też przepis nie przewiduje trybu i możliwości usunięcia przez organ nieprawidłowości w zakresie spełnienia tego wymogu, w tym - jak podnosi skarżący - w drodze dokonania ponownego wyboru operacji, przy zastosowaniu tych rozwiązań zawartych w Regulaminie Rady Programowej Stowarzyszenia, które dotyczą odrzucenia najniższej/najniższych ocen przedstawiciela/przedstawicieli przeważającej grupy lub sektora, aż do momentu uzyskania reprezentatywności w parytetach. Skarżący nie sprecyzował, który - jego zdaniem - podmiot powinien dokonać powtórnego wyboru. Jeśli natomiast uważa, że obowiązek w tym zakresie spoczywał na Zarządzie Województwa Opolskiego, to wskazać należy, że wyboru operacji dokonuje wyłącznie LGD, zaś kompetencje Zarządu ograniczają się do sprawdzenia prawidłowości dokonanego wyboru, zawarcia z wnioskodawcą umowy o przyznanie pomocy lub odmowy jej przyznania w razie stwierdzenia nieprawidłowości, o jakich mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym. Poza tym, jak trafnie zauważył organ, zapisy ww. Regulaminu skierowane są do Rady Programowej Stowarzyszenia, a nie do Samorządu Województwa Opolskiego. W przekonaniu Sądu, brak było też podstaw do wezwania LGD do przeprowadzenia ponownego wyboru operacji, przy spełnieniu warunku z art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Stosowany w niniejszej sprawie przez organ przepis art. 23 ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym stanowi wyłącznie o wezwaniu LGD przez zarząd województwa do uzupełnienia braków lub złożenia wyjaśnień w zakresie dokumentacji przekazanej na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skoro przy wyborze wniosku skarżącego nie został spełniony warunek udzielenia wsparcia związany z zachowaniem wymogu określonego w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, to zaistniała przesłanka negatywna przyznania pomocy z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o rozwoju lokalnym, a więc zaskarżona czynność została podjęta prawidłowo. Jedynie dodatkowo można zauważyć, że o pewnej wadliwości kontrolowanej czynności świadczy ogólne wskazanie, że to Samorząd Województwa Opolskiego odmawia przyznania wnioskowanej pomocy, a nie Zarząd Województwa Opolskiego. Ta nieprawidłowość nie miała jednak istotnego charakteru i nie wpłynęła na wynik sprawy, ponieważ nie może być wątpliwości, że to Zarząd Województwa Opolskiego działał jako organ reprezentujący Samorząd Województwa Opolskiego, a zaskarżona czynność oraz odpowiedź udzielona na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostały podjęte przez pracownika działającego z upoważnienia tego organu. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.