II SA/Op 470/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie kary pieniężnej za zajęcie drogi postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez W. B., jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2017 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zobowiązał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, a także do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub przesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego. Jednocześnie pouczono stronę, że ww. czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwania w podanych przedmiotach, została przesłana na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem doręczona w dniu 9 października 2017 r. – osobie upoważnionej, tj. K. L. Powyższe wynika z adnotacji i podpisu na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k-15 akt sądowych). W sprawie nie uiszczono żądanego wpisu od skargi, ani nie uzupełniono braku formalnego, co potwierdzają akta sprawy sądowej. Dodatkowo co do braku uiszczenia wpisu, świadczy zapisek urzędowy z dnia 25 października 2017 r. (k-16 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest bowiem formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. Palestra 1973, nr 1, s. 11 - 12). Istnienie podpisu na skardze jako piśmie procesowym, jest zatem niezbędnym elementem formalnym tego pisma. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W myśl znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, przepisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), Wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie skarżący nadesłał do tut. Sądu skargę, która nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącego. W związku z powyższym, koniecznym było usunięcie braku formalnego skargi przez jej podpisanie, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, a także wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w momencie jej wniesienia, dokonanie również i tej czynności. O powyższych obowiązkach skarżący został poinformowany w wezwaniach do usunięcia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi przesłanych przez Sąd, a także pouczony o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wymienionych czynności. Wezwania powyższe zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 października 2017 r., w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, pismo można doręczyć osobie upoważnionej do odbioru pism. Zatem siedmiodniowy termin, w którym skarżący był zobligowany do dokonania nałożonego na niego obowiązku upłynął w dniu 16 października 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie usunął braku formalnego skargi, nie podpisał bowiem skargi, ani nie nadesłał egzemplarza skargi wraz ze złożonym na niej podpisem. W sprawie nie został uiszczony także żądany wpis od skargi. Stąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji.