II SA/Op 48/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma dotyczącego chodnika postanawia odrzucić skargę. P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma dotyczącego chodnika w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], uchylające w całości postanowienie wydane przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w N. (działającego z upoważnienia Zarządu Powiatu w N. z dnia 15 czerwca 2007 r., Nr [...]) o przekazaniu według właściwości pisma z dnia 4 czerwca 2007 r. w sprawie budowy chodnika przy ulicy [...] i umarzającego postępowanie pierwszej instancji. Skarżący wskazał, że skażone postanowienie zostało mu doręczone w dniu 1 grudnia 2007 r. Powyższa skarga, opatrzona datą 22 grudnia 2007 r., wniesiona została za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. i przesłana została pocztą, listem poleconym kierowanym na adres Kolegium, nadanym w dniu 27 grudnia 2007 r., co wynika ze stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie przesyłki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o odrzucenie skargi ze względu na wniesienie jej z 5-dniowym uchybieniem ustawowego terminu, podając, iż skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie w dniu 22 listopada 2007 r., o czym świadczy data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru, znajdującym się w aktach sprawy, natomiast skargę wniósł w dniu 27 grudnia 2007 r. Po otrzymaniu powyższej odpowiedzi, S. K. w piśmie z dnia 8 lutego 2008 r. (data oddania w placówce pocztowej), wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został przez Sąd rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało przesłane na adres skarżącego podany w skardze i doręczone tam w dniu 21 marca 2008 r. do rąk żony – Z. K., o czym świadczy stosowna adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Na powyższe postanowienie skarżący nie wniósł zażalenia, w związku z czym stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że – wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w skardze – skarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] skarżący odebrał osobiście w dniu 22 listopada 2007 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki, zalegającym w aktach administracyjnych. W kwestionowanym postanowieniu zawarte było prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, wynoszącym trzydzieści dni od dnia otrzymania postanowienia. W związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu dnia 23 listopada 2007 r., a ostatni jego dzień przypadał na 22 grudnia 2007 r., będący sobotą. Zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Powyższe skutkowało przesunięciem ostatniego dnia terminu do wniesienia skargi na najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 24 grudnia 2007 r., który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy, gdyż nie został wymieniony w ustawie z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.) ani w Konkordacie między Stolicą Apostolską i Rzeczpospolitą Polską, podpisanym w Warszawie dnia 28 lipca 1993 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 51, poz. 318). Skoro skarżący wniósł skargę, wprawdzie opatrzoną datą 22 grudnia 2007 r., przesyłając ją jednak listem poleconym nadanym w dniu 27 grudnia 2008 r., na co bezspornie wskazuje data stempla pocztowego, należało przyjąć, że czynności wniesienia skargi dokonał uchybieniem ustawowego terminu, wynoszącym 3 dni. Mając powyższe na względzie, a ponadto fakt, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi, należało wydać rozstrzygnięcie w sprawie w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stąd orzeczono, jak na wstępie. Wobec stwierdzonego uchybienia formalnego, brak jest podstaw do rozpatrywania skargi pod względem merytorycznym. U z a s a d n i e n i e S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], uchylające w całości postanowienie wydane przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w N. (działającego z upoważnienia Zarządu Powiatu w N. z dnia 15 czerwca 2007 r., Nr [...]) o przekazaniu według właściwości pisma z dnia 4 czerwca 2007 r. w sprawie budowy chodnika przy ulicy [...] i umarzającego postępowanie pierwszej instancji. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wniósł również o zwolnienie z opłaty sądowej w postępowaniu przed sądem, wskazując, że nie posiada "wolnych środków pieniężnych", by koszty te opłacić bez uszczerbku dla rodziny i koniecznych wydatków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Powyższa skarga wniesiona została za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. i przesłana została pocztą, listem poleconym kierowanym na adres Kolegium, nadanym w dniu 27 grudnia 2007 r., co wynika ze stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie przesyłki. Natomiast zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] skarżący S. K. odebrał osobiście w dniu 22 listopada 2007r., za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze, a także o sposobie i terminie jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o odrzucenie skargi ze względu na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu. Po otrzymaniu powyższej odpowiedzi S. K. w piśmie z dnia 8 lutego 2008 r. (data oddania w placówce pocztowej), wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to, wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym zażaleniu, zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 21 marca 2008 r. do rąk żony skarżącego – Z. K., o czym świadczy podpis i stosowna adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Na powyższe postanowienie nie wniesiono środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi, przez którą należy rozumieć również jej oczywistą niedopuszczalność. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa nie podlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, a w szczególności gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II FZ 564/06, niepubl.). Okoliczność powyższa zachodzi w niniejszej sprawie, w której skarga S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], doręczonego skarżącemu w dniu 22 listopada 2007r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia, wniesiona została w dniu 27 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., który upłynął w dniu 24 grudnia 2008 r. Ponadto prawomocnym postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r. odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi. Wydanie prawomocnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi zamyka skarżącemu drogę sądowoadministracyjną z tego powodu, że rozpoznanie skargi złożonej po upływie ustawowego terminu jest niedopuszczalne, gdyż zachodzi określona w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przesłanka do jej odrzucenia. W związku z tym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, nie może odnieść skutku. Z tych względów, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, stąd orzeczono, jak w sentencji. ----------------------- 1