II SA/Op 48/12
PostanowienieWSA w Opolu2012-02-23
Skład orzekający: Teresa Cisyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać skutecznie cofnięta, jeśli nie uiszczono od niej wymaganego wpisu pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego, od której nie uiszczono wymaganego wpisu pomimo wezwania sądu, nie jest skutecznie wniesiona. W takiej sytuacji cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, a sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
M. J. wniósł skargę na postanowienie Rektora Politechniki Opolskiej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie skreślenia z listy studentów. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Skarżący złożył oświadczenie o wycofaniu skargi, jednak nie uiścił wymaganego wpisu. Sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Rektora Politechniki Opolskiej w Opolu z dnia 28 grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie skreślenia z listy studentów postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 9 stycznia 2012 r., M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Rektora Politechniki Opolskiej w Opolu z dnia 28 grudnia 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] w sprawie skreślenia z listy studentów.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 6 lutego 2012 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 9 lutego 2012 r. skarżący zawarł oświadczenie o wycofaniu skargi.
Wezwanie do uiszczenie wpisu od skargi doręczone zostało skarżącemu, pod adresem wskazanym w skardze do rąk dorosłego domownika – E. J., w dniu 15 lutego 2012 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Według przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu, pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a. winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a jego nieuiszczenie w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 15 lutego 2012 r., pod adresem wskazanym w skardze jako adres do doręczeń. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania wskazanego w nim obowiązku rozpoczął zatem bieg w dniu 16 lutego 2012 r. i upłynął z dniem 22 lutego 2012 r.
Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, do czasu upływu zakreślonego terminu, skarżący nie wykonał wskazanego obowiązku. Uznać tym samym należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a.
Na marginesie, odnośnie oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi odnotować przyjdzie, że wprawdzie na mocy art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć wniesioną skargę i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutkuje to umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, niemniej jednak jest ono dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga została prawidłowo i skutecznie wniesiona, tj. gdy skarga nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skutkiem nieuiszczenia od skargi wymaganego wpisu na wezwanie Sądu jest z kolei to, że skarga nie jest skutecznie wniesiona, a tym samym niemożliwe jest jej cofnięcie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło